Archive for December, 2013

Κάλαντα στην κρίση!

Posted in 4. Βίντεο | No Comments »

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=2hb2tSsHazY[/youtube]

Καταδικάζουμε την βία απ’ όπου κι αν προέρχεται…

Posted in 1. Αφίσες - Εκδηλώσεις - Συγκεντρώσεις - Κείμενα | No Comments »

Παρέμβαση στα εγκαίνια της δημοτικής πινακοθήκης

Posted in 1. Αφίσες - Εκδηλώσεις - Συγκεντρώσεις - Κείμενα | No Comments »

 

 

Παρέμβαση, της Ανοιχτής Συνέλευσης για την Προστασία και Αναζωογόνηση του Παπαστράτειου Πάρκου Αγρινίου καθώς και αλληλέγγυων, πραγματοποιήθηκε στις 17/12 έξω από το χώρο της δημοτικής πινακοθήκης που εγκαινιάζονταν με την παρουσία όλης της δημοτικής αρχής.

Το πανό της παρέμβασης έγραφε «Εγκαινιάστε τώρα και την νεκρή φύση του πάρκου». Κατά τη διάρκεια των εγκαινίων ακούστηκαν συνθήματα κατά της δημοτικής αρχής όπως είναι το χαρακτηριστικό που ακούγεται πλέον σε ολόκληρη την πόλη του Αγρινίου: ”Μίζες, τσιμέντο, καταστολή αυτή είναι η ανάπλαση η δημοτική”.

Τοποθετήθηκαν, μπροστά από το κτήριο της πινακοθήκης, πλακάτ με φωτογραφίες από τις βίαιες εργασίες “ανάπλασης” και μεταφύτευσης καθώς και ξεραμένα λιγούστρα από τις βάρβαρες εκριζώσεις στο πάρκο. Η δράση πραγματοποιήθηκε προκειμένου να αναδειχθούν τόσο τα έργα καταστροφής όσο και οι αποτυχημένες “μεταφυτεύσεις” δένδρων (μεγάλης αξίας) του Παπαστράτειου Πάρκου. Οι μεταφυτεύσεις έγιναν με ευθύνη του δήμου Αγρινίου για επικοινωνιακούς λόγους, χωρίς να ληφθούν υπόψη οι συνθήκες μεταφύτευσης που ορίζουν οι επιστήμες περιβάλλοντος. Εδώ χρειάζεται να αναφερθεί πως οι “μεταφυτεύσεις” πραγματοποιήθηκαν σε ημιτελή έργα “αναπλάσεων” δημόσιων χώρων που βρίσκονται στις περιοχές Μεγάλη Χώρα και Τριαντέικα. Έργα “τέχνης” που βρίσκονται σε δημόσια θέα ως δείγματα του πως εννοεί η δημαρχιακή αυλή τη ΝΕΚΡΗ ΦΥΣΗ. Από http://parkoagriniou.wordpress.com/

Κατα τη διάρκεια των εγκαινίων φωνάχτηκαν συνθήματα όπως : ”Μίζες, τσιμέντα και καταστολή αυτή είναι η ανάπλαση η δημοτική”  , ” Παπάδες πουλήστε τα χρυσαφικά και δώστε στέγη σε όλα τα παιδιά” (για τους Αγία Μαφία που πήγανε να ευλογήσουν τα εγκαίνια). Επίσης, προπυλακίστηκαν λεκτικά μερικές ”κοκέτες” που φορούσαν παλτά με γουνάκια δολοφονημένων ζώων.

 

 

Tα Ευρωπαϊκά στρατόπεδα συγκέντρωσης του 21ου αιώνα

Posted in 1. Αφίσες - Εκδηλώσεις - Συγκεντρώσεις - Κείμενα | No Comments »

Πίσω από τα κέντρα προσωρινής κράτησης μεταναστών (CIE)-στρατόπεδα συγκέντρωσης που λειτουργούν στην Ισπανία βρίσκεται μία εξαιρετικά κερδοφόρα βιομηχανία. Από τις εταιρείες κατασκευής των εγκαταστάσεων και τις εταιρείες τροφοδοσίας μέχρι τις υπηρεσίες υγείας και τις αεροπορικές εταιρείες που αναλαμβάνουν τις απελάσεις μεταναστών χωρίς χαρτιά. Συχνά, άνθρωποι των εταιρειών αυτών κατέχουν και θέσεις σε όργανα λήψης αποφάσεων για τη μεταναστευτική πολιτική ή σε πανίσχυρα λόμπι, έχοντας την ευχέρεια να επηρεάσουν δημόσιες πολιτικές προς όφελος των εταιρειών τους.

CIEs – Κέντρα Προσωρινής Κράτησης

Στην Ισπανία αυτή τη στιγμή λειτουργούν οχτώ κέντρα προσωρινής κράτησης για μετανάστες χωρίς χαρτιά που βρίσκονται σε διαδικασία απέλασης. Αυτό σημαίνει ότι στις περιπτώσεις που η απέλαση είναι αδύνατη, η κράτηση δεν έχει νόημα και επομένως θα έπρεπε να διακόπτεται. Σύμφωνα δε με την έρευνα του Martínez Escamilla στο βιβλίο «Γυναίκες στα Κέντρα Κράτησης», το 2011 μόνο το 48% των ατόμων που κρατούνταν σε CIE τελικά απελάθηκε.

Η ύπαρξη των CIE βασίζεται σε νόμο του 1985 που προβλέπει μεν τη δυνατότητα κράτησης ατόμων προς απέλαση, αλλά σε χώρους οι οποίοι δεν έχουν σωφρονιστικό χαρακτήρα. Ωστόσο, τα κέντρα αυτά, λειτουργώντας ουσιαστικά σε νομικό κενό και μόνο με εσωτερικούς κανόνες λειτουργίας, υπάγονται στο Υπουργείο Εσωτερικών και διοικούνται από την Γενική Αστυνομική Διεύθυνση. Σύμφωνα με μαρτυρίες ανθρώπων που πέρασαν από αυτούς τους χώρους, αλλά και με βάση εκθέσεις οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα κέντρα αυτά είναι στην πράξη φυλακές.

Οι καταγγελίες για την κακομεταχείριση των κρατουμένων είναι πολλές: φωνές, βρισιές, τιμωρίες, καταχρήσεις και απροειδοποίητες απελάσεις, ενώ από το 2011 έχουν καταγραφεί και τρεις θάνατοι.

Το πιό πρόσφατο παράδειγμα θανάτου συνέβη στις 3 Δεκέμβρη, όταν ο 42χρονος Αρμένιος Aramis Manukyan βρέθηκε απαγχονισμένος στο κέντρο κράτησης της Βαρκελώνης. Οι συγκρατούμενοί του κατήγγειλαν ότι οι αστυνομικοί τον βασάνισαν και τον έκλεισαν στην απομόνωση, απ’ όπου άκουγαν τις κραυγές του για ώρες πριν αυτοκτονήσει.

Στις 6 Ιανουαρίου του 2013, στο ίδιο κέντρο είχε βρει τραγικό θάνατο ο Idrissa Diallo στα 21 του χρόνια. Σύμφωνα με μάρτυρες, είχε επανειλημμένα παραπονεθεί για δυνατούς πόνους και αναπνευστικά προβλήματα, αλλά κανείς δεν του έδωσε σημασία ούτε και υπήρχε μεταφραστής. Όταν πια έφτασε ιατρική βοήθεια, ήταν αργά.
Στις 19 Δεκεμβρίου του 2011, η Samba Martine πέθανε χωρίς να της έχει γίνει ποτέ διάγνωση. Η Samba είχε μια κόρη 9 χρονών.

Αναγκαστικές απελάσεις – οι πτήσεις της ντροπής

Μια από τις πιο αμφιλεγόμενες πρακτικές στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή είναι οι απελάσεις μεταναστών χωρίς χαρτιά. Οι Antigonia, στην παρουσίασή τους στο αντιφασιστικό φεστιβάλ της Βαρκελώνης που πραγματοποιήθηκε στις 16 του περασμένου Νοέμβρη, μας άνοιξαν ένα ζοφερό παράθυρο σε αυτή τη βρώμικη και αθέατη διαδικασία.
Παρόλο που στην Ισπανία το να μην έχεις χαρτιά θεωρείται πταίσμα και επισύρει ένα απλό πρόστιμο, είναι συνήθης πρακτική η κράτηση σε CIE και η αναγκαστική απέλαση.

Οι απελάσεις γίνονται είτε με εμπορικές πτήσεις, όταν πρόκειται για ένα ή δύο άτομα, είτε, όταν πρόκειται για περισσότερα άτομα, με ειδικές πτήσεις, όπου το αεροπλάνο ναυλώνεται αποκλειστικά για αυτόν τον σκοπό. Και στις δύο περιπτώσεις, οι αεροπορικές εταιρίες που εμπλέκονται είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς στο επιβατικό κοινό, όπως για παράδειγμα η Air France, η Iberia κ.α.

Στην δεύτερη περίπτωση, απαιτείται προσεκτική και λεπτομερής οργάνωση και προετοιμασία. Η ευρωπαϊκή χώρα που επιθυμεί να απελάσει μετανάστες χωρίς χαρτιά πρέπει να συνεργαστεί με την εκάστοτε κυβέρνηση της χώρας απέλασης. Για παράδειγμα, σύμφωνα με την ισπανική Καμπάνια για το κλείσιμο των Κέντρων Κράτησης, για μία πτήση από Μαδρίτη για Σενεγάλη, το Υπουργείο Εσωτερικών πρέπει να ναυλώσει το αεροπλάνο, να εξασφαλίσει έναν απομονωμένο διάδρομο απογείωσης, να κανονίσει τη μεταφορά των μεταναστών στο αεροδρόμιο από διάφορες πόλεις, να διαθέσει έναν αρκετά μεγάλο αριθμό αστυνομικών για την περιφρούρηση της επιχείρησης, να συντονιστεί με τις σενεγαλέζικες αρχές και, φυσικά, το πιο σημαντικό, να εξασφαλίσει το ανθρώπινο φορτίο με το οποίο θα γεμίσει την πτήση.

Η μαρτυρία ενός Σενεγαλέζου, ο οποίος απελάθηκε με αυτόν τον τρόπο και τον οποίο η Καμπάνια για το κλείσιμο των Κέντρων Κράτησης κατάφερε να εντοπίσει στη Σενεγάλη, είναι σοκαριστική. Όταν έφτασε στο αεροδρόμιο Barajas της Μαδρίτης συνειδητοποίησε το μέγεθος της επιχείρησης. Δεκάδες συμπατριώτες του περίμεναν εκεί, κρατούμενοι δια της βίας σε μία αίθουσα αναμονής του αεροδρομίου. Καμιά εικοσαριά περίπου προέρχονταν από το κέντρο κράτησης της Aluche. Άλλοι είχαν μεταφερθεί από κέντρα της Βαρκελώνης και της Βαλένθια.

Ωστόσο, υπήρχαν και περιπτώσεις μεταναστών που είχαν πιαστεί τις τελευταίες μέρες και οι οποίοι έρχονταν κατευθείαν από τα κρατητήρια της αστυνομίας. Ο Serigne από το Dakar μας εξιστορεί ότι ένας από τους συντρόφους του πιάστηκε στην Βαλένθια, σε δρόμο δίπλα στο σπίτι του, ενώ είχε βγει για να αγοράσει ψωμί. Ο Mbacke μας διηγείται το δικό του δράμα: πιάστηκε μόλις είχε στείλει χρήματα στη μητέρα του ενώ έβγαινε με το ποδήλατο για να πάει στη δουλειά του όπου μαζεύει αγγούρια και πιπεριές στα χωράφια. Άλλοι Σενεγαλέζοι πιάστηκαν στη Μάλαγα, στη Σαραγόσα, στην Αλικάντε, στη Μαγιόρκα, στην Αλμερία, στο Σαλού… Υπήρχαν και περιπτώσεις ατόμων που απελάθηκαν ενώ είχαν προσέλθει στο τμήμα για να κάνουν ή να ανανεώσουν τα χαρτιά τους!

Οι περιπτώσεις βιαιοπραγιών από την μεριά των αστυνομικών δεν είναι λίγες και υπάρχουν αρκετά βίντεο-ντοκουμέντα από τέτοια περιστατικά που συνέβησαν σε μεικτές πτήσεις. Κανείς δεν ξέρει τι συμβαίνει στις ειδικές πτήσεις. Τον Ιούλιο του 2007, ο Νιγηριανός Osamuyi Aikpitanyi πέθανε από ασφυξία στη διάρκεια της πτήσης απέλασης από την Ισπανία στην Νιγηρία, αφού οι αστυνομικοί φρουροί του είχαν κλείσει το στόμα με κολλητική ταινία. Σχεδόν πέντε χρόνια μετά, επιβλήθηκε πρόστιμο 600 ευρώ στους αστυνομικούς οι οποίοι κατά τα άλλα απαλλάχτηκαν από την ευθύνη για τον θάνατό του. Με την συνεργασία του κράτους και των εταιρειών παροχής “ασφάλειας” –αλλά και υπό την ανοχή όλων μας– ο ήδη μακρύς κατάλογος των ανθρώπων που έχουν χάσει τη ζωή τους στα χέρια των ευρωπαϊκών αρχών θα γίνεται όλο και μακρύτερος…

Μπορούμε και ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ!

Οι Antigonia προτείνουν σε όποιον τυχόν βρεθεί σε μια τέτοια πτήση, να προβεί στις εξής ενέργειες:(είναι στην φωτογραφία)

ανδημοσίευση από x-pressed . Το ειδα στο athens.indymedia.org

9 Χρόνια Κατάληψη Rosa Nera (Xανιά)

Posted in 4. Βίντεο | No Comments »

[vimeo]https://vimeo.com/70576010[/vimeo]

Η τυχαία δίωξη ενός αναρχικού (The accidental prosecution of an anarchist)

Posted in 4. Βίντεο | No Comments »

[youtube]https://www.youtube.com/watch?v=REKCd1asKe4[/youtube]

Σχετικά με τον πυροβολισμό στα Εξάρχεια πριν λίγες μέρες

Posted in 1. Αφίσες - Εκδηλώσεις - Συγκεντρώσεις - Κείμενα | No Comments »

Καλέσματα για Καρδίτσα

Posted in 1. Αφίσες - Εκδηλώσεις - Συγκεντρώσεις - Κείμενα | No Comments »

Κάλεσμα και κείμενο για 5 – 6 Δεκέμβρη / Αγρίνιο

Posted in 1. Αφίσες - Εκδηλώσεις - Συγκεντρώσεις - Κείμενα | No Comments »

ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ


Μεγάλο ποτάμι φουσκωμένο η οργή του λαού,

κυλάει πάνω απ΄ τα χωράφια,

ποιος τη σταματάει; ποιος τη σταματάει;


Ένα ολοκληρωτικό καθεστώς μαζικών δολοφονιών και πολιτικών εκτελέσεων ανασυντάσσεται με ορόσημο την 6η Δεκέμβρη 2008 και τα όσα ακολούθησαν την εκτέλεση του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τους ειδικούς φρουρούς Επαμεινώνδα Κορκονέα και Βασίλη Σαραλιώτη. Η σιδηρόφρακτη καταστολή βγάζει τα δόντια της για να διασώσει το κοινωνικό σφαγείο τσακίζοντας το προσωπείο της δημοκρατίας που εμπορεύονταν για να διατηρεί τον κοινωνικό λήθαργο – την εκμετάλλευση και την καταπίεση χωρίς κραδασμούς, χωρίς αναστατώσεις.

Από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, τις φυλακές και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τις νάρκες του Έβρου και τα λαθρεμπορικά σαπιοκάραβα που παρασέρνουν στο θάνατο χιλιάδες απόκληρους και εκδιωγμένους του καπιταλιστικού κόσμου, την καθημερινή δολοφονική δράση των σωμάτων ασφαλείας, τις πολιτικές δολοφονίες του Λάμπρου Φούντα και του Παύλου Φύσσα, ως τον εξαναγκασμό στην εξαθλίωση και την αυτοκτονία χιλιάδων υπηκόων της εξουσιαστικής τάξης πραγμάτων, η ισχύς της κρατικής βίας επικαλύπτει το βασίλειο του τρόμου που ονομάζουν δημοκρατία.

Το βασίλειο των μπράβων και των νταβάδων που αλωνίζουν στον κοινωνικό χωροχρόνο ελέγχοντας και ληστεύοντας τα πάντα. Της καθεστωτικής μαφίας που διοικεί άλλοτε με το μαστίγιο κι άλλοτε με το καρότο. Το σκοτάδι απλώνεται από άκρη σ΄ άκρη της επικυριαρχίας τους. Έξω από τη συλλογικοποίηση το άτομο εγκλωβίζεται στους θεσμικούς λαβύρινθους και χάνεται ανάμεσα στα σκουπίδια του κράτους δικαίου. Μιλάμε για χούντα γιατί γι αυτό ακριβώς πρόκειται, για μια παρασιτική πολιτική-οικονομική ελίτ που βασίζεται στη στρατιωτική της υπεροχή και η οποία έχει κατασκευάσει ένα προκρούστειο σύστημα αλληλένδετων και αλληλοτροφοδοτούμενων συμφερόντων και σχέσεων οι οποίες ορίζονται από το κέρδος και την εξουσία και στρέφονται πάντα ενάντια στον άνθρωπο την κοινωνία και το φυσικό περιβάλλον.

Πολλοί άνθρωποι ανά καιρούς έχουν πει ¨φτάνει πια¨ για να αντικρίσουν κατάματα τη δολοφονική φύση της εξουσίας κάτω από χιλιάδες δακρυγόνα, ξυλοδαρμούς, βασανιστήρια, διώξεις, φυλακίσεις, δολοφονίες. Πολλοί παραπλανούνται από τις πόρνες της εξουσίας στην καθεστωτική αριστερά και απογοητεύονται. Άλλοι δεν το βάζουν κάτω και προσπαθούν με πενιχρά μέσα να σπάσουν τη σιωπή του νεκροταφείου που μας έχουν επιβάλλει. Μα απέναντι σε ένα σύστημα που είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να τσακίζει τις αντιστάσεις (αστυνομία, μμε, εισαγγελείς, παρακρατικοί) οι καλές προθέσεις, η αστείρευτη επιθυμία για απελευθέρωση και δικαιοσύνη δεν αρκούν.

Χρειάζεται να συλλογικοποιήσουμε τις αντιστάσεις μας και να οικειοποιηθούμε όλα τα μέσα για γίνουμε αυτό ακριβώς που φοβούνται. Μια δύναμη ανώτερη από τη δική τους. Άγρια, απρόβλεπτη, επιθετική, παντού παρούσα και επί παντός του επιστητού, λυτρωτική για την ανθρώπινη ζωή, εκδικητική για όσους τη σκυλεύουν.

Να γίνει η οργή δύναμη μέσα από την Αυτοοργάνωση και την Αλληλεγγύη στον αγώνα ενάντια στους εχθρούς του ανθρώπινου γένους. Η συλλογική μας δύναμη να τους συντρίψει, να μην τους αφήσει σπιθαμή γης. Η σαπίλα τους που έχει μολύνει κάθε κομμάτι της κοινωνίας, του πολιτισμού, της πραγματικότητας να ανατραπεί καθολικά.

Κι ας είναι να κραυγάζουμε από χαρά πάνω στα ερείπια του παλιού κόσμου προσφέροντας απλόχερα Χάος καταστρέφοντας μια για πάντα την Τάξη. …για να ζήσει η αναρχία!

ΥΓ. Όσο για εκείνους τους κομμουνιστές που θέλουν να αντικαταστήσουν την Τάξη των καπιταλιστών με την Τάξη τη δική τους (το ίδιο εξουσιαστική), των γραφειοκρατών και επιστημόνων εργατιστών που εξίσου περιλαμβάνει γραμματείς και φαρισαίους, αρχηγούς και εκτελεστικά όργανα κλπ. Να ξέρουν ότι δε μασάμε στο μαρξιστικό παραμύθι.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ – ΤΑΞΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ


ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ



ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

css.php