Posts Tagged συριζα

ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ ΣΤΑΛΙΝ

Posted in 1. Αφίσες - Εκδηλώσεις - Συγκεντρώσεις - Κείμενα | No Comments »

ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ ΣΤΑΛΙΝ

Λίγα λόγια σχετικά με το κατέβασμα πανό για τους βιασμούς της Ξάνθης

Στις 29 Ιουνίου ημέρα Δευτέρα συνέβη κάτι πρωτόγνωρο για τα δεδομένα του κινηματικού-ριζοσπαστικού ή όπως αλλιώς θέλετε, χώρου της Ξάνθης. Άλλωστε οι λέξεις πολλές φορές μέσα στην ανθρώπινη ιστορία έχασαν  και εξακολουθούν να χάνουν την αξία τους και το σημασιακό τους μάγμα. Το γιγαντοπανό που κρέμασε η Συνέλευση ενάντια στην κουλτούρα του βιασμού και την έμφυλη βία στην εξωτερική όψη του αναγνωστηρίου του Δ.Π.Θ και αφορούσε την ανάδειξη και την καταγγελία δεκάδων περιστατικών βιασμών στην Ξάνθη,  καθώς  και την επιθετική μας διάθεση απέναντι στην κουλτούρα του βιασμού, μιας και για εμάς τουλάχιστον, η έμφυλη βία, αποτελεί κεντρική και αυτόνομη κοινωνική σχέση σε όλο το εύρος του ιστορικού χρόνου,  κατέβηκε με πρωτοβουλία μελών της νεολαίας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α Ξάνθης. Στην θέση του αναρτήθηκε ένα άλλο πανό, στα πλαίσια της καμπάνιας για την στήριξη του «όχι» από τα μέλη της συγκεκριμένης νεολαίας. Το πανό της συνέλευσής μας μεταφέρθηκε στο στέκι τους, το kardelen. Όταν μέλος της συνέλευσης πήγε να το πάρει πίσω, οι δημοκράτες ακτιβιστές  και υπερασπιστές μιας δικαιότερης κοινωνίας της νεολαίας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. του είπανε πως το κατέβασαν προσωρινά, για ένα πενθήμερο και μέχρι να τελειώσει η καμπάνια από την μεριά τους,  για την στήριξη του «όχι» στο δημοψήφισμα. Μετά θα μας το επέστρεφαν. «Αποφασίζομεν και διατάσσομεν». Όντως η Δημοκρατία δεν έχει διλλήματα!

Φαίνεται βέβαια  πως πέσαμε πάνω σε μια  άσχημη, για εμάς τουλάχιστον,  πολιτική συγκυρία και όταν λέμε «εμάς», δεν υπονοούμε τίποτα άλλο παρά τον δικό μας χώρο ιδεών. Ή αλλιώς, η έμπνευσή μας πήγε και τράκαρε και χωροθετικά ακόμη αν το προτιμάτε, πάνω σε μία εξεγερσιακή στιγμή της ένδοξης ελληνικής κοινωνίας και μάλιστα του πιο πατριωτικά συνειδητοποιημένου της κομματιού. Αυτού της αριστεράς. Κομματιού πάντα διακριτού μέσα στην κοινωνική και πολιτική κονίστρα, που αδυνατεί να αντιληφτεί τον εαυτό του έξω από το πατριωτικό και εθνικό συγκείμενο. Ιστορικός θεματοφύλακας της εθνικής ενότητας και των συμφερόντων της. Που πάντα πιστό στις αρχέγονες και αδιαπραγμάτευτες δημοκρατικές παραδόσεις του, με έντονες πινελιές αμεσοδημοκρατίας και αντιιεραρχίας τα τελευταία χρόνια, ιεράρχησε το ζήτημα του δημοψηφίσματος σαν πιο σπουδαίο, παίρνοντας έτσι την «πρωτοβουλία», πάντα από μόνο του, και σε συστοιχία με την επαναστατική του συνείδηση, ηθική και προοπτική,  να κατεβάσει το πανό μας και στην θέση του να τοποθετήσει ένα δικό του για να στηρίξει την καμπάνια του «όχι» στο δημοψήφισμα της Κυριακής. Ένα «όχι» των Ελλήνων, όπως αρέσκονται να λένε μεταξύ τους, που θα γίνει ο πυροκροτητής και το εφαλτήριο για περισσότερη δημοκρατία εντός της Ευρώπης. Ολοκληρωτικός ακτιβισμός, εθνικισμός, σιχασιά ή και όλα μαζί; Αποκαΐδια της Δημοκρατίας που ευαγγελίζονται ή ράκη αυτής, που ιεραρχώντας για άλλη μία φορά σκοπούς και μέσα, υποτάσσουν τον πρώτο (σκοπό), στον δεύτερο (μέσο); Πρακτική, εκτίμηση και τροφός πολύ σκοτεινών στιγμών στην διάρκεια και εντός της ανθρώπινης ιστορικής περιπέτειας.

Αυτή η επιλογή τους βέβαια, δεν αποτελεί κάποια έκπληξη. Τουλάχιστον σε όσες/ους ασχολούνται με ζητήματα έμφυλης βίας και έμφυλων διαχωρισμών. Η στάση της ελληνικής κοινωνίας και της αριστεράς που της αναλογεί και όχι μόνο, είναι παλιά και γνωστή σε τέτοιου είδους ζητήματα.  Έτσι και τα μέλη της Νεολαίας Σύριζα Ξάνθης δεν αποτελούν κάποιου είδους εξαίρεση από τις άλλες κομματολάγνες και εξουσιομανείς φοιτητικές παρατάξεις.  Ενώ έχουν βιαστεί φοιτήτριες μέσα στη χρονιά, έχουν συνωμοτήσει με τη συγκαλυπτική και σεξιστική τοπική κοινωνία τηρώντας την ίδια συναινετική στάση στους βιασμούς.

Για  όλους αυτούς λοιπόν, αυτά είναι ζητήματα δευτερεύοντα. Λύση υπάρχει. Και όρεξη ταυτοχρόνως. Και έμπνευση επίσης. Ιεράρχηση, υποβάθμιση και τέλος αποσιώπηση. Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσαμε. Πρωτεύει ο όχλος και οι ενοράσεις του. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου πως αν και αποτελούμε μια νεοπαγή συνέλευση,  προλάβαμε να δούμε να κατεβαίνει πανό μας μέσα στην πόλη καθώς και άλλη μία φορά συστηματικά και στοχευμένα οι αφίσες μας. Είτε από μπράβους είτε από αριστερούς.

Υ.Γ.  Το πανό της συνέλευσής  μας υπολογίζουμε ότι κατέβηκε γύρω στις 9 το βράδυ της Δευτέρας. Το ίδιο βράδυ πράξαμε το αυτονόητο. Το πανό της νεολαίας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α αποκαθηλώθηκε με την σειρά του. Στο μεσοδιάστημα και μέχρι να ξανατοποθετήσουμε το πανό της συνέλευσης  μας, ανέβηκε νέο, στο ίδιο σημείο από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Το βράδυ της Πέμπτης 2 Ιουλίου κατεβάσαμε εκ νέου και το δεύτερο πανό τοποθετώντας αυτό της συνέλευσης μας. Πράξαμε αυτό που ήδη ορίσαμε σαν το αυτονόητο για εμάς. Δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Παλεύοντας κάθε στιγμή να συστοιχηθούμε  με ό,τι ορίζουμε και ό,τι ορίζει το πολιτικό και ηθικό αξιακό μας σύστημα. Αναλαμβάνοντας την ευθύνη, στο δημόσιο χώρο και όχι εν κρυπτώ.

Συνέλευση ενάντια στην κουλτούρα του βιασμού και την έμφυλη βία

22 Ιουλίου 2015

Κείμενο του Νίκου Μαζιώτη για την χρεοκοπία της χώρας και την έξοδο αό την ΟΝΕ

Posted in 1. Αφίσες - Εκδηλώσεις - Συγκεντρώσεις - Κείμενα | No Comments »

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΑΖΙΩΤΗ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΝΕ

 

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει. Η χρεοκοπία της Ελλάδας και η έξοδος από την Ευρωζώνη με επιλογή των δανειστών είναι μια διαδικασία που ξεκίνησε από το 2010 και αυτή τη στιγμή σηματοδοτεί την αρχή του τέλους της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Η εφαρμογή των μνημονίων από το 2010 ήταν μία φάση στην διαδικασία της ελεγχόμενης χρεοκοπίας που είχε επιλέξει η υπερεθνική οικονομική ελίτ έτσι ώστε να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του ευρώ και να αποκοπεί ένα μέλος που λόγω της κρίσης χρέους θεωρείται γάγγραινα και πρέπει να αποβληθεί. Ουσιαστικά η χρεωκοπία της Ελλάδας θεωρούνταν  πάντα από την υπερεθνική οικονομική ελίτ προϋπόθεση για την σωτηρία της, χωρίς μάλιστα να αθετούνται οι υποχρεώσεις της χώρας προς τους δανειστές κάτι που διασφαλίστηκε με την υπαγωγή της χώρας στην εξουσία του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η Ελλάδα είναι ήδη μια χρεοκοπημένη χώρα από το 2009 κι αυτό ήταν κάτι που το ήξεραν και η τότε κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η υπερεθνική οικονομική ελίτ ακολούθησε από το 2010 και μετά μια τακτική ελεγχόμενης χρεοκοπίας έτσι ώστε να διασφαλιστούν οι δανειστές οι τότε κάτοχοι των ελληνικών ομολόγων οι γαλλικές, οι γερμανικές, οι βρετανικές και οι αμερικάνικες τράπεζες.

Πρώτος στόχος του μνημονίου ήταν ότι απαγορευόταν η μονομερής αθέτηση πληρωμών του χρέους από την πλευρά του οφειλέτη. Με βάση αυτό δεσμεύτηκαν όλα τα περιουσιακά στοιχεία του ελληνικού δημοσίου έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η αποπληρωμή το χρέους.

Επίσης το χρέος πέρασε από το ελληνικό στο αγγλοσαξωνικό δίκαιο και απαγορεύεται η μετατροπή του από ευρώ σε ένα οποιοδήποτε υποτιμημένο εθνικό νόμισμα. Το ελληνικό κράτος παραιτήθηκε από την εθνική κυριαρχία επί των περιουσιακών του στοιχείων που πέρασαν όλα στη δικαιοδοσία των δανειστών. Δεύτερος στόχος του μνημονίου με τη χορήγηση του τότε δανείου των 110 δις. ευρώ και την αντικατάσταση του παλιού χρέους με ένα νέο, ήταν η αποπληρωμή των τότε κατόχων των ελληνικών ομολόγων και η μεταβίβαση του χρέους στους διεθνείς οργανισμούς στο ΔΝΤ, την ΕΚΤ και στα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με αυτή την διαδικασία παράτασης της ελληνικής χρεοκοπίας οι κάτοχοι των ελληνικών ομολόγων που είχαν στα χέρια τους επενδυτικά σκουπίδια κατάφεραν να τα ξεφορτωθούν με τις λιγότερες δυνατές απώλειες.

Αυτή η διαδικασία συνεχίστηκε με το PSI στην αναδιάρθρωση του χρέους το Μάρτιο του 2012 όπου οι μεγάλοι κερδισμένοι ήταν οι ξένες τράπεζες και οι μεγάλοι χαμένοι οι ελληνικές τράπεζες τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία και οι μικροομολογιούχοι.

Παράλληλα η υπερεθνική οικονομική και πολιτική ελίτ μετέτρεψαν τη χώρα σε ερείπια και χρησιμοποιώντας εδώ και 5 χρόνια το δίλημμα «λιτότητα ή πτώχευση και καταστροφή» εξαπέλυσαν μια πολιτική κοινωνικής γενοκτονίας και ευθανασίας τμημάτων του πληθυσμού με χιλιάδες νεκρούς, φτώχεια, πείνα και εξαθλίωση.

Απώτερος στόχος των δανειστών είναι να δημιουργηθεί μια Ευρωπαϊκή Ένωση δύο ταχυτήτων διαχωρισμένη από τη μια πλευρά σε ισχυρές και με μεγάλα πλεονάσματα χώρες και από την άλλη σε αδύναμες χρεωμένες χώρες.

Όπως λέγαμε ως φυλακισμένα μέλη του ΕΑ τον Δεκέμβριο του 2010 στο κείμενο:

Ας κάνουμε στην Ελλάδα την αρχή για μια παγκόσμια κοινωνική επανάσταση «Η έξοδός μας από την ΟΝΕ θεωρείτε πλέον δεδομένη προκειμένου να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του ευρώ. Όμως με την κρίση χρέους να βαθαίνει και τη μία ευρωπαϊκή χώρα μετά την άλλη να καταρρέει οικονομικά στο άμεσο μέλλον, είναι δύσκολη όχι μόνο η επιβίωση της ΟΝΕ αλλά και αυτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το πλέον αισιόδοξο σενάριο για το μέλλον της Ένωσης είναι η δημιουργία ενός σχήματος όπου ισχυρές και με μεγάλα πλεονάσματα χώρες θα ηγούνται και οι χρεοκοπημένες χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας θα μετατρέπονται σε προτεκτοράτα, καθώς θα εκχωρούν εξ ολοκλήρου την οικονομική και πολιτική τους κυριαρχία στα πολιτικά και οικονομικά διευθυντήρια της Ευρώπης.

Αυτή τη συνθήκη προωθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση με τη δημιουργία μηχανισμού ελεγχόμενης πτώχευσης».

Σχεδόν 5 χρόνια μετά αυτή η διαδικασία λαμβάνει σάρκα και οστά με τη χρεοκοπία της Ελλάδας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την έξοδό της από την ΟΝΕ. Η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα που δρομολογήθηκε με τη διαδικασία ελεγχόμενης χρεοκοπίας εγκαινιάσει την  Ευρωπαϊκή Ένωση δύο ταχυτήτων. Όλες οι Ελληνικές κυβερνήσεις από το 2010 έως σήμερα υπηρέτησαν πιστά τις επιδιώξεις αυτές της υπερεθνικής ελίτ.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει σε πολύ πιο σύντομο χρονικό διάστημα από ότι οι προκάτοχοί της, οι κυβερνήσεις Σαμαρά και Παπανδρέου. Παρά το γεγονός ότι μέσα σε 5 μήνες απαρνήθηκε το πρόγραμμα για το οποίο εκλέχτηκε, αποδέχτηκε την αποπληρωμή του χρέους, υπόγραψε την παράταση του υπάρχοντος μνημονίου νούμερο 2, παρά το γεγονός ότι πάτησε αρκετές από τις κόκκινες γραμμές της στις διαπραγματεύσεις προκειμένου να υπογράψει μια συμφωνία νέο μνημόνιο με τους δανειστές –  συμφωνία που όπως παραδέχτηκαν και οι ίδιοι μπροστά σε αυτήν τα μέτρα Χαρδούβελη είναι πολύ πιο ήπια -, οι δανειστές αποφάσισαν την χρεοκοπία της Ελλάδας και την έξοδο της από την ΟΝΕ με τις υποχρεώσεις βέβαια για το χρέος να μένουν άθικτες. Στους 5 μήνες που βρίσκεται στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ απέδειξε πόσο ανεδαφικό ήταν το πρόγραμμά του, πόσο ανεφάρμοστες ήταν οι κενσυανιστικές μεταρρυθμίσεις που επεδίωκε μέσα σε ένα παγκοσμιοποιημένο νεοφιλελεύθερο περιβάλλον εντός του πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πόσο αντιφατικό ήταν να αποδέχεται την αποπληρωμή του χρέους και παράλληλα να επιδιώκει να αυξήσει το βασικό μισθό, να συμφωνεί σε ιδιωτικοποιήσεις και να  θέλει να είναι και το κράτος μέσα στις ιδιωτικοποιημένες επιχειρήσεις, να ζητάει χρηματοδότηση από τους δανειστές και παράλληλα να μη θέλει να εφαρμόσει την δανειακή σύμβαση που στις 20 Φεβρουαρίου συμφώνησε να παραταθεί, να διαπραγματεύεται σκληρά και να πατάει τις κόκκινες γραμμές συμφωνώντας σε μνημονιακά μέτρα και εμμέσως, με τους νέους φόρους και την αύξηση του ΦΠΑ, σε περαιτέρω μείωση του λαϊκού εισοδήματος, σε απολύσεις και σε αύξηση της ανεργίας. Να νομίζει ότι εκβιάζει τους δανειστές με το να απειλεί να μην πληρώσει τις δόσεις ενώ έχει συνυπογράψει στις 20 Φεβρουαρίου ότι δεν μπορεί να κάνει μονομερή αθέτηση πληρωμών του χρέους και ότι τα περιουσιακά στοιχεία του ελληνικού δημοσίου είναι δεσμευμένα και ότι μπορούν να εκποιηθούν αν δεν πληρώσει.

Είναι σίγουρο ότι όλο αυτό το διάστημα οι δανειστές θεωρούσαν την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αναξιόπιστο εταίρο και διαχειριστή της Ελληνικής κρίσης. Το δημοψήφισμα που αποφάσισε να κάνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με ερώτημα την αποδοχή ή όχι των προτάσεων των δανειστών στις 5 Ιουλίου, δεν είναι τίποτα άλλο παρά η επικοινωνιακή διαχείριση του πολιτικού ναυάγιου της συνοδευόμενη από θεωρίες συνωμοσίας. πολιτικού πραξικοπήματος και «νέων Ιουλιανών» με σκοπό την ανατροπή της.

Όμως στην πραγματικότητα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει υπό το βάρος των αντιφάσεων της και των δικών της αδιέξοδων. Το δημοψήφισμα δεν έχει καμιά υλική βάση αφού 5 μέρες πριν από αυτό στις 30 Ιουνίου, έχει εκπνεύσει  το πρόγραμμα κι η χώρα βρίσκεται ήδη σε καθεστώς χρεοκοπίας άρα δεν μπορούμε να μιλάμε ούτε για νεα διαπραγμάτευση ούτε για πρόταση συμφωνίας με τους δανειστές. Το δε αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος όποιο και αν είναι αυτό δεν θα έχει καμία επίδραση όσον αφορά την χρεοκοπία της χώρας και την έξοδο από την ΟΝΕ που είναι αναπόφευκτα, όπως επίσης δεν θα αποσοβήσει στο τέλος την κατάρρευση της κυβέρνησης.

Στην περίπτωση του ναι στο δημοψήφισμα στην πρόταση των δανειστών, η κατάρρευση της κυβέρνησης θα είναι πολύ πιο άμεση με δεδομένο ότι έχει συνταχτεί επισήμως υπέρ του όχι.

Στην περίπτωση που όντως η πλειοψηφία που θα συμμετέχει επιλέξει το όχι είναι πιθανό η κυβέρνηση να κερδίσει λίγο χρόνο όμως είναι εντελώς ανίκανη και ανέτοιμη να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της χρεοκοπίας και την έξοδο από την ΟΝΕ, οπότε αργά ή γρήγορα η πτώση της είναι δεδομένη.

Το δημοψήφισμα όμως ούτως ή άλλως είναι παραπλανητικό γιατί αυτό που πραγματικά διακυβεύεται δηλαδή το δίλημμα ευρώ ή δραχμή δεν δίνει καμιά λύση στα προβλήματα του λαού.

Όπως έχουμε πει ως Επαναστατικός Αγώνας η έξοδος της Ελλάδας από την ΟΝΕ και η υιοθέτηση της δραχμής εντός του πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης αφήνει άθικτο το πρόβλημα του χρέους και δεν αναιρεί τις μνημονιακές δεσμεύσεις. Εφόσον όρος του μνημονίου είναι η απαγόρευση της μετατροπής του χρέους από ευρώ σε ένα οποιοδήποτε υποτιμημένο εθνικό νόμισμα, η υιοθέτηση της δραχμής όχι μόνο δεν θα μείωνε το χρέος αλλά θα το αύξανε.

Επίσης η υιοθέτηση της υποτιμημένης δραχμής θα είχε ως συνέπεια την περαιτέρω υποτίμηση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, και άρα υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου, γεγονός που θα αυξήσει περισσότερο την φτώχεια και την εξαθλίωση. Συμπερασματικά λοιπόν το ζήτημα του νομίσματος από μόνο του δεν λύνει το πρόβλημα. Όσοι νομίζουν ότι η έξοδος από την ΟΝΕ εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι μια ριζοσπαστική λύση πλανώνται οικτρά. Αυτή τη στιγμή η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη γίνεται μετά από μεθόδευση των ίδιων των δανειστών που την υποβιβάζουν σε χώρα προτεκτοράτο εντός του πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που μπορεί να πουληθεί πιο εύκολα για να ξεπληρώσει τα χρέη της.

Μόνο η δράση από τα κάτω, μόνο η δράση ενός Επαναστατικού Κινήματος που θα ανατρέψει το κεφάλαιο και το κράτος, θα διαγράψει το χρέος, θα βγάλει τη χώρα από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ και την οικονομία της αγοράς θα έδινε μια ριζοσπαστική λύση προτείνοντας παράλληλα την αναδιοργάνωση της κοινωνίας πάνω στη βάση του Ελευθεριακού Κομμουνισμού στη βάση μιας συνομοσπονδίας κοινοτήτων, εργατικών συμβουλίων και λαϊκών συνελεύσεων. Αυτή τη στιγμή η πολιτική χρεοκοπία του ΣΥΡΙΖΑ, η χρεοκοπία της χώρας και η έξοδος από την ΟΝΕ, οι συνέπειες της οποίας είναι άγνωστες ακόμα και για τους ίδιους τους δανειστές ανοίγουν πεδία ευκαιριών για τις επαναστατικές δυνάμεις για να προωθήσουμε την προοπτική της ανατροπής.

 

ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΕΥΡΩ Ή ΔΡΑΧΜΗ.

Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΚΑΙ Ο ΕΝΟΠΛΟΣ ΛΑΟΣ.

Λίγα λόγια για τους τσιγγάνους στην περιοχή Ν. Ζώης και το δήμαρχο Ασπρόπυργο Νίκο Μελετίου

Posted in 1. Αφίσες - Εκδηλώσεις - Συγκεντρώσεις - Κείμενα | No Comments »

Την Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2015, ο περήφανος φασίστας δήμαρχος Ασπρόπυργου Νίκος Μελετίου διοργάνωσε ημερίδα για την «Παραβατικότητα, έκνομες ενέργειες και παράνομες δραστηριότητες στην περιοχή του Ασπρόπυργου και του Θριάσιου πεδίου. Το ζήτημα της παράνομης εγκατάστασης των αθίγγανων και η «γκετοποίηση» βιομηχανικών, εμπορικών και αγροτικών περιοχών. Μέτρα για τη ριζική αντιμετώπιση του προβλήματος», κάνοντας κάλεσμα σε » Πολίτες, Επαγγελματίες και Εργαζόμενους», με σκοπό να βρεθεί λύση στο πρόβλημα.
Χωρίς φλυαρίες, λοιπόν, θα περάσουμε απευθείας στην ουσία του θέματος. Θεωρούμε ότι πέρα από τις φασιστικές του καταβολές και τα κατά καιρούς ρατσιστικά του παραληρήματα,, ο δήμαρχος και διάφοροι άλλοι που κρατάνε πιο χαμηλό προφίλ (ιδιοκτήτες χωραφιών, λέμε τώρα…) έχουν την φωλιά τους χεσμένη. Η υπόθεση, όπως είναι φανερό, μυρίζει χρήμα. Ο δήμαρχος κατασκεύασε ως μείζον πρόβλημα τους τσιγγάνους της πόλης, που είναι λέει »παραβατικοί», ενώ είναι γνωστό (σε όποιον θέλει να ξέρει βέβαια) ότι ο ίδιος τσέπωσε πάνω από € 5.000.000 από κονδύλια της Ε.Ε. που προορίζονταν για τους καταυλισμούς των Ρομά. Το δηλώνει άλλωστε και με περηφάνια όταν υποστηρίζει στα δημοτικά συμβούλια ότι τα «πήρε από τους γύφτους και τα έριξε στο κέντρο του Ασπρόπυργου». Η απλή λογική, όμως (και μια βόλτα στο κέντρο της πόλης!), λέει ότι τα έφαγε με τους εργολάβους του… και το φαγοπότι από ότι φαίνεται δεν έχει τελειωμό!
Ο αέρας συνεργασίας με την Κίνα που φύσηξε με την έλευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αναθέρμανε το ενδιαφέρον των ντόπιων τσιφλικάδων για την περιοχή της Ν. Ζωής, όπου κατοικούν Ρομά. Να σημειώσουμε εδώ ότι οι καταυλισμοί των Ρομά, βρίσκονται στις δύο πλευρές των κεντρικών αποθηκών του ΟΣΕ, οι οποίες είναι στο παζάρι με την κινεζική COSCO. Να, λοιπόν, αφορμές ικανές να αγανακτήσουν τον Μελετίου και να συσπειρώσουν τους ρατσιστές της πόλης!
Όσον αφορά τώρα την ρατσιστική ημερίδα: Αφού ο Μελετίου πρώτα έκανε μία »ωραιότατη» εισαγωγή στο αντικείμενο έφερε στο τραπέζι επιχειρήματα πολύ »αξιόλογα», του τύπου: »οι Ρόμα πρέπει να ελέγχονται για ΚΤΕΟ και οδικές παραβάσεις», μέχρι και άλλα »μείζονα» ζητήματα όπως τα καλώδια που καίνε για να πάρουν το χαλκό και να τον πουλήσουν αργότερα ως πρώτη ύλη. Αναφέρθηκε, ακόμη και στα προβλήματα ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προκαλούν οι τσιγγάνοι και μάλλον »ξέχασε» ότι βρίσκεται σε μια τελείως υπερ-βιομηχανική πόλη, όπως ο Ασπρόπυργος, με διυλιστήρια, εργοστάσια και χωματερές, όπου το 40% της βαριάς βιομηχανίας της χώρας βρίσκεται στο Θριάσιο Πεδίο. Εννοείται ότι το »ξέχασε», αφού οι αποκλεισμένοι και περιθωριοποιημένοι από το κράτος και την κοινωνία Ρομά βολεύει πολύ περισσότερο να χρεωθούν και το περιβαλλοντικό πρόβλημα της περιοχής, μαζί με όλα τα άλλα. Έτσι τη βγάζουν λάδι πολλά αφεντικά (ΕΛΠΕ, χαλυβουργίες, Χαλυψ, Εταιρίες Χημικών Αποβλήτων, Πετρογκάζ).
Εμείς έχουμε δηλώσει ξεκάθαρα ότι θα σταθούμε στο πλευρό των Ρομά και κάθε φτωχοδιαβόλου της τάξης μας, ενάντια στα κρατικά αλλά και στα παρακρατικά πογκρόμ που σχεδιάζουν οι κυρίαρχοι (και οι ακόλουθοί τους). Γι’ αυτό και επιλέξαμε να μην αντιπαραθέσουμε τα λογικά μας επιχειρήματα στους ρατσιστές. Αφού λοιπόν από την αρχή της ομιλίας διακόπηκε ο δήμαρχος, πετάχτηκαν τρικάκια με αντιρατσιστικά συνθήματα στην αίθουσα και αποχωρήσαμε φωνάζοντας: «Ρομά και μετανάστες σ’ όλες τις γειτονιές, το πρόβλημα είστε εσείς ξεφτίλες ρατσιστές», μην παίρνοντας καν μέρος σε μια από την αρχή οριοθετημένη ρατσιστικά κουβέντα. Στο κάτω κάτω, γνωρίζοντας το πόσο »αποτελεσματικοί» είναι οι “αντιρατσιστές” της αριστεράς που σέρνονται σε ρατσιστικές εκδηλώσεις και συνδιαλέγονται με τον ρατσιστικό όχλο, είπαμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό και λιγάκι απρόβλεπτό για την περιοχή.
Αυτά δεν τα λέμε για να καταλήξουμε πως η παρέμβασή μας ήταν καταλυτική κι ο Μελετίου συγκλονίστηκε τόσο που θα αφήσει στην ησυχία τους τους Ρομά. Ωστόσο ο απολογισμός της παρέμβασης και της δημοσιοποίησης που προηγήθηκε κρίνεται θετικός, μιας και δεν αφήσαμε καμία υπόνοια ότι μπορεί να εξαπολυθεί έτσι απλά ένα πογκρόμ κατά των Ρομά της περιοχής χωρίς καμία αντίδραση. Αναγκάσαμε με αυτόν τον τρόπο τον Μελετίου να μαζευτεί λίγο και να υιοθετήσει έναν πιο “politically correct” λόγο, ώστε -φαινομενικά τουλάχιστον- να ταυτιστεί με τις απόψεις των κυβερνητικών της περιφέρειας, της μείζονος και της ελάσσονος αντιπολίτευσης και να περιοριστεί στον ελάχιστο δυνατό ρατσισμό: Ότι, δηλαδή, οι Ρομά αποτελούν ένα πρόβλημα που πρέπει λυθεί…
Εμείς βέβαια θα συνεχίσουμε να το λέμε…
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΣΙΦΛΙΚΑΔΕΣ, ΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ

Συνέλευση για την Αυτοοργάνωση Άγρια Δύση (Ασπρόπυργος,Ελευσίνα,Μέγαρα)

Για τις Προληπτικές Προσαγωγές της 31 Μαρτίου στη Θεσσαλονίκη

Posted in 1. Αφίσες - Εκδηλώσεις - Συγκεντρώσεις - Κείμενα | No Comments »

Στην αναπόδραστη δομική κρίση του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος, η οποία συντρίβει τα πληβειακά στρώματα των κοινωνιών, η πολιτική μορφή κράτοςστις ολιγαρχίες της Δύσης ακολουθείται από το ολοκληρωτικό πρόθεμα της έκτακτης ανάγκης διαμορφώνοντας πολλαπλά πεδία επιβολής της κατάστασης εξαίρεσης. Σε αυτό το πλαίσιο, ο στόχος διαχείρισης του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος από τις επιμέρους πολιτικές δυνάμεις οδηγεί στην συνέχιση της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, δίχως να εισφέρει τίποτε άλλο παρά τη συνέχιση της βαρβαρότητας. Η δε εναλλαγή αυτών των πολιτικών δυνάμεων στην εξουσία, είτε ως δεξιά ή -εν προκειμένω- ως  αριστερά οριοθετεί έναν ρόλο κατεξοχήν επιτελεστικό.

Με άλλα λόγια, επειδή το κράτος, όπως και η διαφύλαξη της καπιταλιστικής αναπαραγωγικής μηχανής έχει συνέχεια, η αριστερά της ελπίδας σαν γερασμένη πόρνη θα καμώνεται την Οσία Παρθένα.

Όπως ακριβώς δεκάδες άλλες φορές οι σύντροφοι μας «φιλοξενήθηκαν» στο δεύτερο υπόγειο της Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης για αρκετές ώρες, με πανομοιότυπο τρόπο, 16 άτομα, μεταξύ αυτών 14 συμμετέχοντες στον Συντονισμό Αναρχικών Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης για την Αλληλεγγύη στην Απεργία Πείνας των Πολιτικών Κρατουμένων, και πιο συγκεκριμένα 11 σύντροφοι της Συλλογικότητάς μας, προσήχθησαν στη Γ.Α.Δ.Θ. το απόγευμα της Τρίτης 31 Μαρτίου, ελάχιστη ώρα πριν την πορεία Αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας που καλούσε -μεταξύ άλλων και- ο Συντονισμός στον οποίο συμμετέχουμε. Ας σημειωθεί ότι οι σύντροφοι συντεταγμένα κινήθηκαν μετά από προσυγκέντρωση από τον «Ελευθεριακό Χώρο Sabot» ώστε να μεταφέρουν τα πανό και τις σημαίες στη διαδήλωση της Καμάρας. Εν τέλει αφέθηκαν με το πέρας της διαδήλωσης, γεγονός που καταδεικνύει ότι η χρήση του κατασταλτικού μέσου της προληπτικής προσαγωγής  μόνο στόχο έχει να αποψιλώνει τις διαδηλώσεις από τα πλέον οργανωμένα κομμάτια τους.

Τα «κόκκινα» ραδιόφωνα και τα «εναλλακτικά-προοδευτικά» μέσα που -όντας αντιπολιτευόμενα- βοούσαν για τις αντιδημοκρατικές μεθόδους της (άκρο)δεξιάς που «υπερασπίζονταν» τα δημοκρατικά δικαιώματα των κινημάτων και της νεολαίας ξεσχίζοντας τα ιμάτιά τους,  σήμερα κάνουν την πάπια. Απλά αποδεικνύουν ότι έχουν ξοφλήσει γιατί δεν έχουν καμία αρχή να υπερασπιστούν, τίποτα για να «προστατεύσουν», παρά μόνο να επιτελέσουν την διαχείριση της εξουσίας υπερ του κράτους και του κεφαλαίου, συνεχίζοντας να βάζουν εμπόδια και να τρομοκρατούν όσους σηκώνουν κεφάλι, όσους δεν αφομοιώνονται στην «εθνική ενότητα» των αφεντικών, επειδή γνωρίζουν ότι στις καπιταλιστικές κοινωνίες ο πόλεμος που διεξαγόταν και συνεχίζει αμείωτα, ήταν, είναι και θα είναι ταξικός.

Σε ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης και συνέχισης του αγώνα, συμμετέχοντας στη διεθνή ημέρα δράσης υποστήριξης των απεργών πείνας, στηρίζουμε την συμβολική κατάληψη της πρυτανείας του Α.Π.Θ. και καλούμε τον κόσμο του αγώνα σε διαδήλωση σήμερα και επαγρύπνηση τις επόμενες μέρες, αφού η κατάσταση της υγείας των απεργών είναι κρίσιμη.

 

Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό “Μαύρο & Κόκκινο”

Καταγγελία του Γιώργου Αγγελετάκη

Posted in 1. Αφίσες - Εκδηλώσεις - Συγκεντρώσεις - Κείμενα | No Comments »

ΟΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΕΣ ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Τη Δευτέρα, 30/3, πραγματοποιείται κατάληψη στην Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών σε ένδειξη αλληλεγγύης στον αγώνα των απεργών πείνας, πολιτικών κρατούμενων. Το ίδιο βράδυ, στη συμβολή των οδών Ιπποκράτους και Πανεπιστημίου, αντιλαμβάνομαι μηχανή μεγάλου κυβισμού να με παρακολουθεί σε κοντινή απόσταση. Επειδή δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία. Όμως, στη συμβολή των οδών Χ. Τρικούπη και Ναυαρίνου, αντιλαμβάνομαι ότι ο οδηγός κινείται επιθετικά εναντίον μου. Λίγα μέτρα παρακάτω, κοντά στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ (όπου ο ασφαλίτης αισθάνεται μεγαλύτερη ασφάλεια λόγο της παρουσίας συναδέλφων του), επιχειρεί δύο φορές, κλωτσώντας τη μηχανή μου, να με ρίξει κάτω. Η αντίδρασή μου να σταματήσω τη μηχανή και να πατήσω παρατεταμένα την κόρνα, θέλοντας να κεντρίσω το ενδιαφέρον περαστικών και οχημάτων, τον αποθαρρύνει και απομακρύνεται. Εκεί παρατηρώ την έλλειψη πινακίδας στη μηχανή του.

Η «ακατανόητη» αυτή ενέργεια βρίσκει την ερμηνεία της λίγες ώρες αργότερα, μετά τη δημοσίευση στο bloko.gr άρθρου με τίτλο «Τα στοιχεία της Αστυνομίας για τους καταληψίες, στο επίκεντρο της έρευνας μάρτυρας υπεράσπισης στη δίκη του Επαναστατικού αγώνα» όπου ανάμεσα στα άλλα αναφέρετε ότι «η αστυνομία στην προσπάθεια να ελέγξει κάπως το φαινόμενο και σύμφωνα με τον τόνο της στρατηγικής που χαράσσει ο επικεφαλής υπουργός Δημόσιας Τάξης, επιχειρεί να χαρτογραφήσει την κινητήρια ισχύ που ενεργοποιεί τα δομικά στοιχεία του προβλήματος. Και αυτά δεν είναι άλλοι από τους πρωτεργάτες των καταλήψεων». Και συνεχίζει παρακάτω: «Σύμφωνα με πληροφορίες του bloko.gr σε δικογραφία που έχει σχηματιστεί για τις καταλήψεις υπάρχουν τα ονόματα 8 αντιεξουσιαστών… μάλιστα ο ένας από τους 8 που έχουν ταυτοποιηθεί θεωρείται ισχυρή προσωπικότητα μέσα στο κίνημα και υπήρξε μάρτυρας υπεράσπισης υπόπτων συμμετοχής στον Επαναστατικό Αγώνα. Ο συγκεκριμένος, μαζί με ακόμη έναν από τους 8 αναφέρεται από τις αστυνομικές πηγές ότι ήταν μεταξύ των χθεσινών καταληψιών της Πρυτανείας του ΕΚΠΑ».

Δηλώνω κατηγορηματικά και σε όλους τους τόνους ότι συμμετέχω σε όλες τις δράσεις που αποφασίζει η Συνέλευση Αλληλεγγύης στους Πολιτικούς Κρατούμενους, Φυλακισμένους και Διωκόμενους Αγωνιστές. Επίσης, πολιτικά, στηρίζω στο σύνολό τους τις κινήσεις αλληλεγγύης που έχουν εκδηλωθεί αυτό το διάστημα σε πανελλαδικό επίπεδο, οποιαδήποτε μορφή κι αν έχουν αυτές. Όσο και να θέλουν να αναπαράγουν οι εξουσιαστικοί μηχανισμοί το πρότυπο της κοινωνίας που ευαγγελίζονται με «πρωτεργάτες, στελέχη και προσωπικό», ο αναρχικός-αντιεξουσιαστικός χώρος προτάσσει τη μορφή της αυτοοργάνωσης και της οριζόντιας διαδικασίας. Αλλού να ψάξουν αρχηγούς και υποκινητές. Οι οσφυοκάμπτες της εξουσίας αδυνατούν βεβαίως να καταλάβουν κάτι τέτοιο και είναι ένας από τους λόγους που είμαστε σε εχθρικά στρατόπεδα. Ελευθερία με ιεραρχία δεν υπάρχει. Η αντι-ιεραρχική δομή που προτάσσει ο πολιτικός μου χώρος σε καμία περίπτωση, για εμένα, δεν αποτελεί ένα «νομικό τερτίπι» αποφυγής ποινικών ευθυνών. Ας μου χρεώσει το κράτος και οι μηχανισμοί του το σύνολο των ενεργειών του κινήματος αλληλεγγύης. Ποσώς με ενδιαφέρει.

Σήμερα, που οι πολιτικοί κρατούμενοι διανύουν την 31η ημέρα απεργίας πείνας, η εξουσία συνεχίζει να προσπαθεί να διαστρεβλώσει και να αποσιωπήσει το σύνολο των αιτημάτων τους, αιτήματα που έχουν να κάνουν με την κατάργηση των νόμων περί εγκληματικής και τρομοκρατικής οργάνωσης, τον κουκουλονόμο, τη λήψη και τη διαχείριση του DNA, καθώς και την κατάργηση του νόμου για τη δημιουργία φυλακών τύπου Γ, την απελευθέρωση του Σάββα Ξηρού καθώς και των συγγενών των μελών της ΣΠΦ. Συνειδητά, το κράτος και τα πάντα πρόθυμα ΜΜΕ, αποσιωπούν τα τρία πρώτα και επικεντρώνονται σε αυτά για τα οποία τάχα «έχουν δεσμευτεί να υλοποιήσουν». Παρόλο που, συνειδητά καθυστερούν την κατάθεση του νομοσχεδίου με άγνωστο ως σήμερα περιεχόμενο, με ενστάσεις ως προς την αποφυλάκιση του Σάββα Ξηρού από τον υπουργό Δημόσιας Τάξης Πανούση, και με ακραίο παράδειγμα τη μη αποφυλάκιση της συντρόφου του Γεράσιμου Τσάκαλου.

Η επιλογή της μετωπικής σύγκρουσης των πολιτικών κρατούμενων απεργών πείνας με την κυβέρνηση ξεσκέπασε μια ώρα αρχύτερα τις προθέσεις της. Σαφώς έχει προηγηθεί το Eurogroup της 20ης Φλεβάρη, όπου η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ αποδέχτηκε το σύνολο των δεσμεύσεων της προηγούμενης κυβέρνησης (Μνημόνια, χρέος, Τρόικα), άσχετα αν βαφτίζει το κρέας ψάρι και τα μνημόνια ονομάζονται συμφωνία και οι Τρόικα εταίροι. Η πραγματικότητα δεν αλλάζει στο ελάχιστο. Οι προεκλογικές δεσμεύσεις και το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης διαγράφτηκαν εν μία νυκτί. Στο τέλος Ιουνίου η κυβέρνηση θα υποχρεωθεί να υπογράψει νέο μνημόνιο, ασχέτως πώς αυτό θα ονομαστεί. Η υπογραφή νέου μνημονίου φυσικό επακόλουθο θα έχει τη σκλήρυνση της καταστολή απέναντι σε επερχόμενες κοινωνικές εκρήξεις, κι αυτό το έχει αποδεχτεί πλήρως ο ΣΥΡΙΖΑ. Η περικύκλωση της Πρυτανείας, οι αθρόες προσαγωγές που μετατρέπονται σε συλλήψεις, η ρητορική των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ για προβοκάτορες και χαφιέδες, οι δηλώσεις Πανούση που κηρύσσει το πόλεμο στον αναρχικό-αντιεξουσιαστικό χώρο δεν μπορούν να ερμηνευτούν αλλιώς. Ο αναρχικός-αντιεξουσιαστικός χώρος δεν περίμενε τη δήλωση Πανούση για κήρυξη πολέμου: Έχει κηρύξει από την πρώτη ημέρα τον πόλεμο στη νέα αριστερή διαχείριση. Και μου δημιουργεί κατάπληξη στο άρθρο του bloko.gr η εκτίμηση που λέει ότι: «Ο ΣΥΡΙΖΑ όπως προκύπτει έχει απωλέσει την έξωθεν καλή μαρτυρία του αντιεξουσιαστικού κινήματος και τώρα αυτός ως κυβερνητικός σχηματισμός βρίσκεται στο στόχαστρο…». Ο ΣΥΡΙΖΑ υιοθετώντας τα προηγούμενα μοντέλα περί καθεστώτος έκτακτης ανάγκης πολύ γρήγορα υιοθέτησε τις παρακρατικές μεθόδους των προηγούμενων κυβερνήσεων. Η αστυνομοκρατία στο κέντρο της Αθήνας, η επαναδραστηριοποίηση της ομάδας Δέλτα, η δράση των ασφαλιτών «Γκοτζαμάνηδων της αριστεράς», οι αθρόες προσαγωγές και συλλήψεις συντρόφων/σσών, οι εισβολές σε σπίτια, η «φωτογράφηση» συντρόφων σε δημοσιεύματα από διαρροές της ασφάλειας και της αντιτρομοκρατικής,  δεν είναι αποτέλεσμα της ύπαρξης ενός «βαθέους» κράτους όπως με ευκολία επιχειρούν κυβέρνηση και φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ να προβάλλουν. Οι πολιτικές ευθύνες είναι συγκεκριμένες και αφορούν το σύνολο της κυβέρνησης και ειδικά τον υπουργό Δημόσιας Τάξης Γ. Πανούση.

Αν νομίζεται ότι με τέτοια τετριμμένα κόλπα ή με οποιαδήποτε, άλλου τύπου, κατασταλτική μεθόδευση, θα αναχαιτίσετε τόσο τη δράση τη δική μου όσο οποιουδήποτε άλλου συντρόφου/συντρόφισσας είστε βαθιά γελασμένοι: Θα μας βρίσκεται πάντα μπροστά σας. Σπείρατε ανέμους και ήρθε η ώρα να θερίσετε θύελλές.

Νίκη στον αγώνα των πολιτικών κρατούμενων, απεργών πείνας.

Κοινωνική και ταξική αντεπίθεση σε κράτος και κεφάλαιο.

 

ΥΓ: Προς τον Γ. Καραϊβάζ: Θα σου συνιστούσα να είσαι προσεκτικότερος ως προς τις πληροφορίες που σου διαρρέουν η ασφάλεια και η αντιτρομοκρατική. Δεν έχω καμία απαίτηση να διασταυρώνεις τις πληροφορίες σου, αυτό θα ήταν υπερβολική απαίτηση εκ μέρους μου. Όμως δεν υπήρξα «μάρτυρας υπεράσπισης υπόπτων συμμετοχής στον Επαναστατικό Αγώνα». Αλλά ήταν τιμή μου που υπήρξα μάρτυρας υπεράσπισης των Μελών του Επαναστατικού Αγώνα.

Γιώργος Αγγελετάκης

Κείμενο του Ν. Μαζιώτη, για τη συμφωνία της κυβέρνησης με το Eurogroup στις 20 Φεβρουαρίου

Posted in 1. Αφίσες - Εκδηλώσεις - Συγκεντρώσεις - Κείμενα | No Comments »

Οι περίφημες διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τους δανειστές κατέληξαν στη συμφωνία του Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου που σημαίνει ουσιαστικά την αποδοχή εκ μέρους τους του μνημονίου που υπέγραψε η προηγούμενη κυβέρνηση Σαμαρά το Νοέμβρη του 2012. Παρά την επαίσχυντη αυτή πράξη εναντίον του λαού η κυβέρνηση εξακολουθεί να λέει ψέματα ότι κατήργησε το μνημόνιο , όμως δεν τόλμησε να φέρει αυτή τη συμφωνία παράτασης στη Βουλή. Η υποκρισία τους αποδεικνύεται ακόμα περισσότερο, όταν ως αντιπολίτευση κατηγορούσαν τις προηγούμενες κυβερνήσεις ότι νομοθετούσαν με τις περίφημες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου που ψηφίζονταν με τη μέθοδο του κατεπείγοντος, χωρίς να συζητιούνται ουσιαστικά, μιλώντας για καταπάτηση του Συντάγματος και αντιδημοκρατική συμπεριφορά, ενώ οι ίδιοι τώρα, δεν τόλμησαν να φέρουν στη Βουλή τη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου. Ο νεοφιλελεύθερος ΣΥΡΙΖΑ, αφού παρουσιάζει το ψέμα για αλήθεια, αφού αποδέχτηκε το μνημόνιο βαφτίζοντάς το «συμφωνία, συμβόλαιο ή γέφυρα» αποδέχτηκε και τη τρόικα βαφτίζοντάς την ως «θεσμούς» διακηρύσσοντας γελοιωδώς την κατάργησή της. Στο τέλος αποδέχτηκαν και την αξιολόγηση αφού τις τελευταίες μέρες τα τεχνικά κλιμάκια του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής –των θεσμών πλέον όπως αποκαλούνται- που αποτελούνται από τους ίδιους αμείλικτους δήμιους γραφειοκράτες και τεχνοκράτες που βρίσκονται στην υπηρεσία των δανειστών, βρίσκονται στην Αθήνα, για να κάνουν την αξιολόγηση των δημοσιοοικονομικών στοιχείων βάσει του υπάρχοντος μνημονιακού προγράμματος που αποδέχτηκαν στις 20 Φεβρουαρίου. Τι σημασία έχει αν οι τεχνοκράτες της τρόικας κάνουν την αξιολόγηση στα ξενοδοχεία που διαμένουν, και όχι στα υπουργεία όπως γινόταν πριν. Η αξιολόγηση σημαίνει έλεγχος και επιτήρηση εκ μέρους των δανειστών των μεταρρυθμίσεων και των υποχρεώσεων που έχουν οι ελληνικές κυβερνήσεις βάσει των μνημονίων για να πληρωθεί το χρέος. Η χούντα της υπερεθνικής ελίτ που επιβλήθηκε από το Μάη του 2010 συνεχίζει απρόσκοπτα με όργανο αυτή τη φορά την αριστερο-ακροδεξιά κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Πόσα ψέματα μας είπαν από την αρχή που ανέλαβαν την εξουσία; Μέχρι στιγμής έχουν αποδειχτεί ότι είναι yes man σε όλα, ενώ η «αντίσταση» τους στηρίζεται σε επικοινωνιακά τεχνάσματα και λεονταρισμούς για εσωτερική κατανάλωση, για να εξαπατήσουν το λαό. Όχι ότι δεν υπάρχουν προβλήματα στις συνομιλίες τους με τους εταίρους δανειστές ή στον τρόπο διαχείρισης των όσων τους ζητούν. Όμως στο τέλος κατέληξαν να αποδέχονται ότι τους ζητούν: χρέος, μνημόνια, τρόικα, αξιολόγηση και είναι βέβαιο ότι το καλοκαίρι του 2015 θα αναγκαστούν να υπογράψουν τρίτο μνημόνιο-πρόγραμμα διάσωσης. Αυτή η προδοσία και η διάψευση των προεκλογικών τους εξαγγελιών δημιουργεί τριγμούς και στο εσωτερικό τους. Είναι γελοίο το γεγονός ότι ενώ έχουν αποδεχτεί το χρέος και ότι είναι οφειλέτες ζητούν χρηματοδότηση χωρίς να υλοποιούν αυτά που υποτίθεται έχουν συμφωνήσει να εφαρμόσουν στις 20 Φεβρουαρίου. Η έλλειψη ρευστότητας και η οικονομική ασφυξία που ασκούν οι δανειστές μέχρι να αρχίσει να υλοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ αυτά που συμφώνησε περιορίζουν να περιθώρια να ασκήσει κοινωνική πολιτική αφού εξ αρχής επέλεξε αντί να ανακουφίσει το λαό που μαστίζεται από τη φτώχια, την πείνα και την εξαθλίωση, προτίμησε να αναγνωρίσει το μη βιώσιμο, όπως έλεγαν προεκλογικά χρέος, και να συνεχίσει να πληρώνει τους δανειστές, όπως το ΔΝΤ, το οποίο μέσα στο Μάρτιο έλαβε δόσεις ύψους 2,2 δις. ευρώ και μέχρι το καλοκαίρι θα λάβει άλλα 4 δις. Σε αντίθεση με το περίφημο νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση με το οποίο ρίχνει ξεροκόμματα στον πεινασμένο λαό και το οποίο κοστολογείται γύρω στα 200 εκ. ευρώ, πολύ λιγότερα από ότι οι ίδιοι διακήρυξαν στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Αφού μέσα σε δύο μήνες από τις εκλογές έχουν αποδεχτεί τα πάντα: χρέος, μνημόνια, τρόικα, αξιολόγηση, επιβεβαιώνοντας τη θέση μας ως Επαναστατικός Αγώνας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα υποχωρήσει ολοκληρωτικά σε όλα τα ζητήματα διαχείρισης της κρίσης, ήρθε δια στόματος του υπουργού Οικονομίας η δήλωση ότι παγώνουν οι προεκλογικές δεσμεύσεις, οι οποίες θα υλοποιηθούν σε βάθος τετραετίας, όπως ακριβώς έχουν πει για την αύξηση του βασικού μισθού στα 751 ευρώ, που δε θα γίνει άμεσα αλλά θα ολοκληρωθεί μέσα στο 2016. Ουσιαστικά όλα παραπέμπονται στις ελληνικές καλένδες. Είναι ο ίδιος υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος στη συνάντηση με τον εκπρόσωπο του Eurogroup Ντάισελμπλουμ μίλησε για «λιτό βίο», ενώ αυτός ζει μέσα στην πολυτέλεια και φωτογραφίζεται σε γαλλικό lifestyle περιοδικό με την πλούσια σύζυγό του στη βίλα του. Μιλάει ο ΣΥΡΙΖΑ για «λιτό βίο» όταν οι ίδιοι οι βουλευτές του αμείβονται με 7.000 ευρώ το μήνα, όταν τελικά δεν απαρνούνται τα δωρεάν υπηρεσιακά αυτοκίνητα, όταν οι υπουργοί και ο πρωθυπουργός αμείβονται με δεκάδες χιλιάδες ευρώ το μήνα και παράλληλα ρίχνουν ξεροκόμματα –που ούτε καν τα έχουν ρίξει ακόμα – σε έναν πεινασμένο λαό που εκατομμύρια άνθρωποι είναι άνεργοι και άποροι, χωρίς κανένα εισόδημα, ενώ πολλοί ζουν με 400 ευρώ και λιγότερο το μήνα. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη στιγμή παρά τις τριβές στις συνομιλίες με τους εταίρους δανειστές είναι η μόνη αξιόπιστη πολιτική δύναμη για το σύστημα και τη διαχείριση της κρίσης, αφού εγγυάται την κοινωνική ειρήνη. Γι’ αυτό και στα πλαίσια της εθνικής ομοψυχίας στηρίζεται από ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής άρχουσας τάξης που τα συμφέροντά της ταυτίζονται με αυτά της υπερεθνικής ελίτ, ΣΕΒ, καθεστωτικά ΜΜΕ. Αυτό άλλωστε ταιριάζει και με την επικοινωνιακή τακτική που μιλά για έναν λαό που ξανακερδίζει την περηφάνεια και την αξιοπρέπειά του και ορθώνει το ανάστημά του στη γερμανική Ευρώπη, στη Μέρκελ και τον κακό Σόιμπλε. Και αυτή η τακτική ταιριάζει γάντι με τη θεωρία της συνωμοσίας και της υπονόμευσης της κυβέρνησης από κύκλους και από την Ευρώπη και από την Ελλάδα έτσι ώστε να συσπειρώσει το έθνος και το λαό γύρω από την πατριωτική κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ο αντιγερμανισμός είναι ένα χαρτί που το παίζουν πολλοί. Προσπάθησε να το παίξει και η κυβέρνηση Σαμαρά το περασμένο φθινόπωρο.  Και είναι γενικά κάτι που το επικαλούνται πολλές πολιτικές αντιμνημονιακές δυνάμεις, από τη νεοναζιστική Χρυσή Αυγή ως την αντιιμπεριαλιστική άκρα αριστερά. Όμως ο αντιγερμανισμός είναι μια γραμμή που αποπροσανατολίζει και σπέρνει τη σύγχυση γιατί το πρόβλημα δεν είναι η Γερμανία, αν και παίζει σοβαρότατο ρόλο, στην υποστήριξη της πολιτικής λιτότητας στην Ευρώπη. Το πρόβλημα είναι η υπερεθνική οικονομική ελίτ στους κόλπους της οποίας υπάρχουν οξείες αντιθέσεις, αντιπαραθέσεις και ανταγωνισμοί και το ίδιο το οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δημιουργήθηκε για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της υπερεθνικής οικονομικής ελίτ. Τα προβλήματα του ΣΥΡΙΖΑ στις συνομιλίες με τους εταίρους δανειστές σε συνδυασμό με την μη τήρηση των συμφωνιών της 20ης Φεβρουαρίου και την έλλειψη ρευστότητας, έχουν φέρει στην επιφάνεια το ενδεχόμενο της χρεοκοπίας και της αποχώρησης της Ελλάδας από το ευρώ που προέρχεται από την πλευρά των δανειστών οι οποίοι δεν είναι διατεθειμένοι να συνεχίσουν να χρηματοδοτούν το ελληνικό πρόγραμμα πριν η ελληνική κυβέρνηση υλοποιήσει τα συμφωνηθέντα. Σε αυτό το ενδεχόμενο ο ΣΥΡΙΖΑ, παγιδευμένος μέσα στις αντιφάσεις του είναι εντελώς ανίκανος να διαχειριστεί μια τέτοια κατάσταση. Το ενδεχόμενο της χρεωκοπίας και της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ που θα γινόταν γιατί οι δανειστές θεωρούν το ΣΥΡΙΖΑ αναξιόπιστο ως διαπραγματευτή και διαχειριστή της κρίσης στην Ελλάδα και δεν συνεχίζουν τη χρηματοδότηση του προγράμματος αφήνει άθικτο το πρόβλημα  του χρέους. Το μνημόνιο του 2010 δεσμεύει την περιουσία του ελληνικού δημοσίου συνολικά εκ μέρους των δανειστών οι οποίοι μπορούν να την κατασχέσουν για αποπληρωμή του χρέους σε περίπτωση που δεν μπορεί η ελληνική κυβέρνηση να πληρώσει και υπάρξει πιστωτικό  γεγονός. Η περιουσία του ελληνικού δημοσίου δεν καλύπτεται από κανενός είδους εθνική κυριαρχία. Το μνημόνιο του 2010 δεσμεύει τις ελληνικές κυβερνήσεις ότι δεν μπορούν να κάνουν στάση πληρωμών και αναδιάρθρωση του χρέους με δική τους πρωτοβουλία. Το PSI δηλαδή το κούρεμα του χρέους το 2012  έγινε με πρωτοβουλία των δανειστών και δε μετέβαλε ουσιαστικά τη μη βιωσιμότητα του χρέους. Αυτοί που επωφελήθηκαν ήταν οι ξένες τράπεζες, δηλαδή η υπερεθνική ελίτ,  ενώ αυτοί που ζημιώθηκαν ήταν τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία και οι μικροομολογιούχοι. Επίσης, ενώ μέχρι το 2010 το ελληνικό χρέος υπαγόταν στο ελληνικό δίκαιο  και τους ελληνικούς νόμους, το μνημόνιο το έθεσε υπό το αγγλοσαξονικό δίκαιο που απαγορεύει τη διαγραφή του  με πρωτοβουλία του οφειλέτη και απαγορεύει τη μετατροπή του σε ένα οποιοδήποτε υποτιμημένο εθνικό νόμισμα. Έτσι ώστε η Ελλάδα να μείνει για πάντα αλυσοδεμένη στο ζυγό του υπερεθνικού κεφαλαίου και τον δανειστών.

Η υπογραφή του ΣΥΡΙΖΑ στις 20 Φεβρουαρίου σημαίνει αποδοχή όλων των παραπάνω όρων. Έτσι ουσιαστικά όπως είχαμε πει ως Επαναστατικός Αγώνας απαντώντας στο  δίλημμα ευρώ ή δραχμή και έξοδος από την ευρωζώνη, παραμένοντας όμως στην Ευρωπαϊκή Ένωση και διατηρώντας το μνημόνιο όχι μόνο δεν θα μείωνε το χρέος αλλά το αύξανε, αφού το χρέος θα παρέμενε σε ευρώ και η δραχμή θα ήταν υποτιμημένη σε σχέση με το ευρώ κατά 40% τουλάχιστον. Έτσι ούτε ελπίδα αποπληρωμής του χρέους θα υπάρχει, αφού παραμένει μη βιώσιμο, θα επιδεινωνόταν τα επίπεδα της φτώχειας και της εξαθλίωσης επειδή η αγοραστική δύναμη των ήδη φτωχών εργαζομένων θα μειώνονταν ακόμα περισσότερο ενώ οι τιμές θα παρέμεναν υψηλές, θα είχαμε μια δραχμή όπως αυτή της κατοχής, χωρίς καμιά αξία, δεν θα υπήρχε καμία σοβαρή πιθανότητα ανασυγκρότησης μιας εγχώριας κι όσο γίνεται πιο αυτάρκης βιομηχανίας και παραγωγής και θα υπήρχε μικρή πιθανότητα να είναι ανταγωνιστικά τα εγχώρια προϊόντα σε μια διεθνή αγορά που αντιμετωπίζει κρίση. Το ζήτημα του νομίσματος από μόνο του δεν λύνει το πρόβλημα. Μόνο η μη αναγνώριση του συνόλου του χρέους κι η μονομερής διαγραφή του με την κατάργηση του μνημονίου και την απαγκίστρωση από την Ευρωπαϊκή Ένωση θα άρχιζε να δίνει διέξοδο στον λαό και σε συνδυασμό με την κατάσχεση και την απαλλοτρίωση της καπιταλιστικής και κρατικής περιουσίας και την κοινωνικοποίηση τους  θα δοθεί ώθηση στην ανασυγκρότηση της οικονομίας. Μόνο όμως μια κοινωνική επανάσταση μπορεί να δώσει μια τέτοια λύση, μόνο ο ένοπλος λαός θα μπορούσε να δώσει διέξοδο, ανατρέποντας την εξουσία της υπερεθνικής ελίτ και των ελληνικών κυβερνήσεων συνεργατών τους πετώντας στα σκουπίδια της ιστορίας τα κόμματα και το φαύλο και διεφθαρμένο σύστημα του αστικού κοινοβουλευτισμού. Όμως ακόμα κι αν γινόταν υποθετικά μια χρεωκοπία και έξοδος από το ευρώ, υπό τις παρούσες συνθήκες με πρωτοβουλία των δανειστών που θα άφηνε την Ελλάδα να στραγγαλιστεί οικονομικά και να χρεοκοπήσει, αυτό θα ήταν ένα ανυπολόγιστο πλήγμα στην αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κοινού νομίσματος. Ένα πλήγμα στην αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα συνιστούσε πλήγμα στην αξιοπιστία του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος προκαλώντας παράλληλα σεισμό, όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και στην παγκόσμια οικονομία λόγω της αλληλεξάρτησης των οικονομικών λειτουργιών του συστήματος διεθνώς.  Αν και τα πράγματα πιθανόν να είναι καλύτερα όσο αφορά τον τρόπο διαχείρισης από την Ευρωπαϊκή Ένωση στο ζήτημα του ελληνικού χρέους από ότι ήταν πριν 3 χρόνια όταν η Ελλάδα έφτασε πολύ κοντά στην χρεοκοπία και στην έξοδο από το ευρώ, γιατί με τα μνημόνια οι δανειστές εξασφάλισαν τα χρήματα τους, ακόμα και τώρα το σενάριο εξόδου της Ελλάδας από το Ευρώ δεν είναι κάτι το οποίο ξέρουν να το διαχειριστούν με δεδομένο τις διαφωνίες και τους ανταγωνισμούς που υπάρχουν στο εσωτερικό του μπλοκ εξουσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της υπερεθνικής ελίτ. Μόνο ένα οργανωμένο επαναστατικό αντικαπιταλιστικό και αντικρατικό κίνημα θα μπορούσε να δώσει ελπίδες στον λαό και στην κοινωνία προσφεύγοντας  στον ένοπλο αγώνα.

Την διετία 2010-2012 χάθηκε μια ευκαιρία για τον ελληνικό λαό να αποτινάξει και να ανατρέψει την εξουσία της υπερεθνικής ελίτ και των ντόπιων συνεργατών τους, των μνημονιακών κυβερνήσεων. Όμως τίποτα δεν τελείωσε. Αρκετοί ίσως πιστεύουν ότι μια πτώση της σημερινής μνημονιακής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ θα έδινε ώθηση στην ακροδεξιά και στους φασίστες. Όμως ο φασισμός είναι ήδη καθεστώς στην Ελλάδα εδώ και χρόνια με την υπογραφή των μνημονίων.

Φασισμός δεν είναι πια μόνο οι κλασσικοί εθνικιστές και οι νοσταλγοί των ναζί, των στρατιωτικών πραξικοπημάτων και των δικτατοριών. Φασισμός είναι η εξουσία της υπερεθνικής οικονομικής ελίτ. Είναι η εξουσία του ΔΝΤ, της ΕΚΤ, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που υπαγορεύουν τις εντολές τους στα εθνικά κοινοβούλια μαριονέτες. Φασίστες είναι οι κατέχοντες των πλούτο. Φασιστική είναι η πολιτική των κεντρικών τραπεζών που επιβάλουν πολιτικές κοινωνικής γενοκτονίας και ευθανασίας. Η νεοναζιστική Χρυσή Αυγή δεν είναι ένα κόμμα που θα το στήριζε η υπερεθνική ελίτ για να εφαρμόσει τις επιταγές της, γιατί είναι ένα κόμμα εθνικιστικό και αντιευρωπαϊκό. Στηρίζεται και στηρίζει μια κοινωνική βάση που αποτελείται όχι από το τμήμα εκείνο της ελληνικής άρχουσας τάξης που τα συμφέροντα του διαπλέκονται με το υπερεθνικό κεφάλαιο αλλά από το μικρομεσαίο κεφάλαιο, τους επιχειρηματίες και εμπόρους της μεσαίας τάξης τους συντηρητικούς μικροαστούς τα πιο καθυστερημένα και αποκρουστικά κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας, που δεν τα βάζουν με την εξουσία και αυτούς που ευθύνονται για τα δεινά του λαού, αλλά με τους πιο φτωχούς των φτωχών και τους πιο εξαθλιωμένους δηλαδή τους μετανάστες. Η Χρυσή Αυγή μόνο ως εφεδρική δύναμη υποστήριξης μιας μνημονιακής κυβέρνησης με ακροδεξιά ατζέντα θα μπορούσε να έχει ρόλο, όπως ήθελε κι η κυβέρνηση Σαμαρά πριν την δολοφονία Φύσσα.
Δεν ζούμε στην εποχή του εθνικού καπιταλισμού ή του μεσοπόλεμου αλλά στην εποχή του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού και της υπερεθνικής οικονομικής ελίτ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ως ένα φιλοευρωπαϊκό κόμμα που έχει αποδεχτεί το μνημόνιο, έχει τα χαρακτηριστικά εκείνα που μπορεί να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της υπερεθνικής οικονομικής ελίτ, όμως οι αντιφάσεις του αποτελούν εστία πιθανής σοβαρής αποσταθεροποίησης καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση τον θεωρεί αναξιόπιστο ως εταίρο και διαπραγματευτή. Όμως είναι εξίσου πιθανό ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα υποχωρήσει ολοκληρωτικά στον εκβιασμό του οικονομικού στραγγαλισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα αναγκαστεί να εφαρμόσει όλα αυτά για τα οποία έχει βάλει την υπογραφή του, δηλαδή τις μνημονιακές δεσμεύσεις. Είναι επιτακτική ανάγκη να δημιουργηθεί ένα επαναστατικό κίνημα για να εκμεταλλευτεί αυτή την αστάθεια, για να βγάλει την χώρα όχι μόνο έξω από την ευρωζώνη αλλά έξω κι από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την οικονομία της αγοράς και να ανατρέψει τον καπιταλισμό και το κράτος. Οι αγωνιστές στην Ελλάδα θα πρέπει να αντιληφθούν την κρισιμότητα των καιρών και να οργανωθούν σε ένα κίνημα με ξεκάθαρους στόχους και ο στόχος δεν είναι άλλος από την επανάσταση. Θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε ότι η Ελλάδα είναι ο αδύναμος κρίκος της ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πρόταση του Επαναστατικού Αγώνα «ας κάνουμε στην Ελλάδα την αρχή για μια παγκόσμια κοινωνική επανάσταση» παραμένει επίκαιρη.

Νίκος Μαζιώτης μέλος του Επαναστατικού Αγώνα

Φυλακές Δομοκού

κείμενο του Δίκτυου αγωνστιών κρατουμένων : όταν οι μάσκες πέφτουν…

Posted in 1. Αφίσες - Εκδηλώσεις - Συγκεντρώσεις - Κείμενα | No Comments »

Τα πολλαπλά πρόσωπα της κοινοβουλευτικής αριστεράς και ο “μύθος” της αλλαγής,  
ή αλλιώς όταν οι μάσκες πέφτουν…
 
Ενας ακόμα κρατούμενος νεκρός στις φυλακές Δομοκού επειδή του αρνήθηκαν την ιατρική περίθαλψη, και αντι για νοσοκομείο που ζητούσε κατέληξε στο πειθαρχείο. Αλλος ένας άνθρωπος νεκρός που ο θάνατός του δεν χωράει στα δελτία ειδήσεων, που ο θάνατός του δεν είναι τραγικός όπως αυτών που φορούν στολή. Ενας ακόμη νεκρος στις φυλακές υψίστης ασφαλείας του ελληνικού κράτους, από τότε που το φόντο άλλαξε και από γαλάζιο, έγινε παρδαλό. Με αριστερό υπουργείο δικαιοσύνης, οι κρατούμενοι πεθαίνουν στις φυλακές και οι απεργοί πείνας εξοντώνονται, γιατί η νέα εξουσία, δε θέλει να αποδυναμώσει τα εργαλεία καταστολής του κράτους που μόλις παρέλαβε. Ετσι στέλνει την αριστεροσοσιαλδημοκρατική (σούπα) ρητορική της στα σκουπίδια της ιστορίας.
Την ίδια στιγμή, παράλληλα με τη δική μας απεργία πείνας, διεξάγεται απεργία πείνας και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των μεταναστών οπου κρατούνται σε άθλιες συνθήκες επειδή το ελληνικό (αριστερο) κράτος τους θεωρεί λαθραίους. Εν τω μεταξύ απεργία πείνας διεξάγουν και οι κρατούμενοι του εφιαλτικου “νοσοκομειου” των φυλακών Κορυδαλλού, καθώς το νέο νομοσχέδιο είναι αυστηρότερο για πολλούς ανάπηρους κρατούμενους, καθώς ανέβηκε το όριο αποφυλάκισης για τους ισοβίτες με 80% αναπηρία από τα 5 στα 10 χρόνια.  Η όξυνση της καταστολής φόρεσε το αριστερό της προσωπείο. Αυστηρότερες διατάξεις σε ένα προοδευτικό νομοσχέδιο. Ομως δεν είναι η μόνες.
Το καινούριο νομοσχέδιο του υπουργείου δικαιοσύνης αναιρεί τη δυνατότητα συγχώνευσης για αδικήματα που τελέστηκαν στην άδεια, ή ενώ είσαι κρατούμενος, εάν περιέχει βία κατά υπαλλήλου ή κρατουμένου. Ετσι αν ένας ανθρωποφύλακας σε καταγγείλει ότι του άσκησες βία, και τα “αμερόληπτα” δικαστήρια σε καταδικάσουν, καταλήγεις φορτωμένος με παραπάνω χρόνια φυλακής και κινδυνεύεις να μείνεις επ’ αόριστον φυλακισμένος επειδή οι δεσμοφύλακες σε έχουν στο “μάτι”.

Το κράτος έχει συνέχεια. Το ίδιο και ο αγώνας εναντίον του. Και επειδή η μνήμη είναι η σύνδεση των αγώνων του χτες και του σήμερα, τη στιγμή που δίνουμε έναν ολομέτωπο αγώνα ενάντια στην κρατική καταστολή, δεν πρέπει να ξεχνάμε την ιστορία των αγώνων στις φυλακές με αιματηρές εξεγέρσεις και απεργίες πείνας.
Τις τελευταίες μέρες παρακολουθούμε με ιδιαίτερη προσοχή τις κινήσεις της νέας κυβέρνησης και τον “τρόπο διαχείρισης” του κρατικού μηχανισμού, αλλά και τις αντιδράσεις που πυροδοτεί ο αγώνας μας στο σύνολο της δημοκρατίας τους.
Για μας ήταν δεδομένο πως ένας αγώνας με καθαρά πολιτικά χαρακτηριστικά, που χτυπάει το κράτος καταστολής στις ρίζες του, θα φέρει στην επιφάνεια όλες τις αντιφάσεις μιας “αριστερής” κυβέρνησης, γι αυτό και η επιλογή μας να δώσουμε αυτόν τον αγώνα σε μια χρονική συγκυρία όπου η λεγόμενη “λαϊκή εντολή” είναι ακόμα “νωπή”. Τώρα που η προεκλογική ρητορική του Σύριζα είναι ακόμη φρέσκια στη μνήμη του κοινωνικού συνόλου και κυρίως σ’ αυτούς που εναπόθεσαν τις ελπίδες τους σε ένα κόμμα που θα φέρει την ” αλλαγή”.

Παρ’ όλ’ αυτά παρατηρούμε πολύ σύντομα μια ριζική αλλαγή, τόσο σε επίπεδο ρητορικής, όσο και καταστολής, απ’ την πλευρά του “δημοκράτη” υπουργού Πανούση. Δεν μπορούμε λοιπόν να αγνοήσουμε την δήλωσή του πως “αν οι αναρχικοί θέλουν πόλεμο, τότε η αστυνομία θα κάνει τη δουλειά της”. Και φυσικά να απαντήσουμε πως η αστυνομία πάντα έκανε την δουλειά της, καθ’ εντολή της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου, και όταν άνοιγε κεφάλια διαδηλωτών, και όταν βασανίζει κρατούμενους στα τμήματα, και όταν συλλαμβάνουν χωρίς στοιχεία, και όταν κάνουν εφόδους σε σπίτια αγωνιστών, πάντα τη δουλειά τους κάνουν. Και παρ’ όλες τις αριστερές φιοριτούρες, ο νέος υπουργος δεν άργησε να το παραδεχτεί και δημόσια. Υιοθετώντας κι ο Πανούσης λοιπόν ακροδεξιά επιχειρήματα, δηλώνει πως “το πρόβλημα είναι οτί αυτοί [οι αναρχικοί] είναι η βία. […] Οπότε διάλογος δεν πρέπει να γίνει για κανένα λόγο. Η δημοκρατία δεν κάνει διάλογο μ’ αυτούς που δεν έχουν πρόσωπα”.
Μάλλον η δημοκρατία του κυρίου Πανούση όμως χωράει στρατόπεδα συγκέντρωσης, χωράει την ομάδα Δ να τραμπουκίζει λειτουργώντας ως συμμορία (όπως έγινε την Παρασκευή 27/3 στα Εξάρχεια).
Ας θυμίσουμε τί δήλωνε ο ίδιος άνθρωπος πριν από ένα χρόνο ακριβώς, από θέση αντιπολίτευσης τότε και με τον αέρα του ακριβοδίκαιου δημοκράτη:
“Η εκ του πλαγίου υπέρβαση του Συντάγματος (λαϊκή κυριαρχία, ειρήνη κλπ.), ο νέος πολιτικός ορισμός της τρομοκρατίας (“παν ό,τι βλάπτει το σύστημα”), η τυφλή υπακοή σε μανιχαϊστικά σχήματα διαίρεσης του κόσμου (τρομοκράτες, οι άλλοι – αντιτρομοκράτες, εμείς) μας καθιστούν συνεργούς σε έγκλημα κατά της ιστορίας του ανθρώπου, ακόμα κι αν πιστεύουμε ότι την υπηρετούμε”.
Να θυμίσουμε επίσης τα “δέκα ΟΧΙ” που θεωρούσε αυτονόητα ο κύριος υπουργός:
“ΟΧΙ στο αστυνομικό Κράτος εκτάκτου ανάγκης
ΟΧΙ στη δικαιοσύνη εκτάκτου ανάγκης (με στρατοδικεία κλπ.)
ΟΧΙ στην επιστροφή των βασανιστών και των
βασανιστηρίων (ιερά εξέταση κατά των τρομοκρατών και βαρβαρότητα ανάκρισης κατά πάντων)
ΟΧΙ σε ευρω-τρομονόμους ή νόμους από μπετόν, που τρομοκρατούν τους πολίτες και τα κινήματα
ΟΧΙ στους περιορισμούς των ελευθεριών και των δικαιωμάτων
ΟΧΙ στην ενίσχυση ρατσιστικών τάσεων εν είδει παράπλευρων ζημιών
ΟΧΙ στην securitomania (με θωρακισμένα σπίτια και πόλεις-φρούρια)
ΟΧΙ στην κατάλυση κάθε μορφής ασύλου προστασίας
ΟΧΙ στην κατασκευασμένη διεθνή/παγκόσμια τάξη η οποία εν ονόματι μιας Νέας Αυτοκρατορίας χαρακτηρίζει κράτη – ταραξίες (ή κράτη – τρομοκράτες), ορίζει τους εσωτερικούς εχθρούς ή ακόμα και τους βάρβαρους.”
Προφανώς όλα αυτά δεν τα γράφουμε σε μία προσπάθεια να εγκαλέσουμε τις δημοκρατικές ευαισθησίες του υπουργού. Τα φέρνουμε στην επιφάνεια ξανά για να γίνει ξεκάθαρη η υποκριτική διάθεση των εξουσιαστών. Να φανεί πως από θέση εξουσίας αλλάζει και το πολιτικό σκεπτικό αντιμετώπισης των ανθρώπων που επιμένουν να αντιστέκονται στο σύστημα. Οχι λοιπόν κύριε Πανούση, βία δεν είναι ο αναρχικός χώρος, βία είναι το σύστημα που επιβάλλεται και πιέζει ασφυκτικά κάθε μορφή αντίστασης σ’ αυτό. Φυσικό επακόλουθο είναι η διαμάχη ανάμεσα σε δύο κόσμους, αυτόν που εσείς εκπροσωπείτε, κι αυτόν που εμείς προτάσσουμε. Και το παραμύθι για το τέλος του κράτους μηδενικής ανοχής αφήστε το για τις διαλέξεις σας και τα κανάλια. Εμείς ξερουμε πολύ καλά ότι “το κράτος έχει συνέχεια” κι αυτό συνεπάγεται τη συνέχιση της κατασταλτικής πολιτικής για την αντιμετώπιση του εσωτερικού εχθρού.
Ο πόλεμος λοιπόν που επικαλείται ο υπουργός είναι ενας πόλεμος που κρατάει αιώνες, και ο ίδιος έχει διαλέξει στρατόπεδο, αυτό των εξουσιαστών, αυτών που επιβάλλουν με τη βία την “κοινωνική ειρήνη”, και δεν χωράει αμφισβήτηση σ’ αυτό.

Η απεργία πείνας δεν ξεγύμνωσε μόνο την κυβέρνηση, αλλά και ένα ευρύτερο σύνολο συμπαθούντων, ψηφοφόρων και μελών της. Προφανώς δεν είχαμε αυταπάτες για την ποιότητα των αντιλήψεων και των συνειδήσεων αυτών των συνόλων, πόσο μάλλον για την ηθική τους. Αλλωστε είναι η ίδια αυτή η λογική  της ανάθεσης και της αντιπροσώπευσης μαζί με την πίστη στην αστική νομιμότητα και ιδεολογία που εξέθρεψαν και καταξίωσαν τον Σύριζα στην κυβέρνηση.
Δεδομένου όμως πως η κύρια έκφραση της αντιδραστικής προπαγάνδας εκφέρεται μέσω αυτών των συνόλων και μάλιστα στη βάση μιας “ενδοκινηματικής” κριτικής, αναγκαζόμαστε να τοποθετηθούμε πανω σε κάποια σημεία.
Η κριτική που ασκείται στον αγώνα που διεξάγεται, τόσο προς τους απεργούς πείνας, όσο και προς τον κόσμο που πλαισιώνει τον αγώνα εκτός των τειχών, βασίζεται στην ενεργοποίηση των πιο συντηρητικών και αντιδραστικών αντιλήψεων. Η εφαρμογή στην πράξη μιας δουλοπρεπούς λατρείας του κράτους ελέω της άκριτης υποστήριξης μιας κυβέρνησης που θέλει να προβάλεται ως ο φορέας της αλλαγής, εχει οδηγήσει συγκεκριμένα σύνολα στην ιυοθέτηση ιδεολογημάτων που ούτε το “κράτος της δεξιάς” δεν είχε ιυοθετήσει σε ανάλογες περιπτώσεις. Μεταξύ άλλων έχει γίνει λόγος για “πράκτορες”, “σκοτεινά κέντρα”, “λούμπεν”, κτλ. Προφανώς σε αυτό το επίπεδο, η μακρά παράδοση της αριστεράς στην πολιτική και ηθική απαξίωση και απονοηματοδότηση παίζει καθοριστικό ρόλο… Οι κατηγορίες αυτές αυτογελοιοποιούνται και δεν χρίζουν απάντησης. Στο φάσμα όμως των “σοβαρών επιχειρημάτων”, η ίδια αυτή διαδικασία απονοηματοδότησης και απαξίωσης του αγώνα, διεξάγεται καταρχήν στη βάση μιας αντίληψης που ταυτίζει το “κίνημα” (με όλες τις διαφοροποιήσεις και τις αντιθέσεις που αυτό μπορεί να περιέχει) με την κυβέρνηση (η οποία αποτελεί την θεσμική εκπροσώπηση αυτού του κινήματος) και αναπτύσσεται πάνω σε μια κουβέντα επί των στρατηγικών και των πρακτικών του κινήματος αυτού.
Κάνοντας μια συνολική τοποθέτηση έχουμε καταρχήν να δηλώσουμε τα εξής:
Αυτό που ονομάζεται κίνημα σε καμία των περιπτώσεων δεν είναι κάτι ενιαίο. Εντός του συνυπάρχει ενας γαλαξίας απο πρακτικές, αντιλήψεις, στοχεύσεις και στρατηγικές. Και αν πράγματι η εκλογή του Σύριζα σε κυβέρνηση αποτελεί (και) την έκφραση και το αποτέλεσμα συγκεκριμένων αντιλήψεων και επιλογών ενος τμήματος του κινήματος (του κομματιού εκείνου που συνεχίζει να είναι προσκολλημένο στις αστικοδημοκρατικές αυταπάτες), άλλο τόσο ισχύει πως ο συγκεκριμένος αγώνας ειναι η έκφραση ενός διαφορετικού τμήματος του κινήματος. Του κομματιού αυτού που έχει οριστικά και αμετάκλητα απομακρυνθεί από τις δημοκρατικές αυταπάτες.
Ήμασταν και πάντα θα είμαστε ταγμένοι στη συγκρότηση της επαναστατικής αυτής κατεύθυνσης που θα έρχεται σε ρήξη με το κράτος (ανεξαρτήτου διαχείρισης), το κεφάλαιο και τις διάχυτες κοινωνικές σχέσεις και δομές που τα στηρίζουν και τα αναπαραγάγουν. Θα είμαστε πάντα ταγμένοι στην προσπάθεια απαλλοτρίωσης των αγωνιστικών πρακτικών απο απο την ανάθεση και τις διαμεσολαβήσεις, στην αυτοργάνωση των και οριζόντια ανάπτυξη των αγώνων προς μια ανατρεπτική κατεύθυνση.
Οι κατηγορίες για “λεονταρισμούς”, πως διεξάγουμε ενα “βολικό”, “εύκολο” και “αχρείαστο” αγώνα, εν όψη των προθέσεων της κυβέρνησης, καταρρέουν από την πρόσφατη μνήμη, από την ιστορική μνήμη, από την καταγεγραμμένη μνήμη των αγώνων, από τις διώξεις, από τις φυλακίσεις, από τις νίκες και τις ήττες των αγώνων όλα αυτά τα χρόνια που μπορεί να μην υπήρχε “κυβέρνηση της αριστεράς όμως, όπως και σήμερα υπήρχε καταπίεση, εκμετάλλευση, καταστολή και ιδεολογική επίθεση της κυριαρχίας. Οι κατηγορίες αυτές τέλος καταρρέουν από την ίδια την επίπτωση του αγώνα στα σώματα των απεργών, από τις διώξεις των συντρόφων που στήριξαν και πλαισίωσαν αυτον τον αγώνα.
Εν τέλει, αν ο αγώνας αυτός υπονομεύει κατι, αυτό είναι η διαδικασία αφομοίωσης, ενσωμάτωσης και αφοπλισμού των δυναμικών αυτών που αναπτύχθηκαν τα τελευταία χρόνια. Αυτό που υπονομεύει είναι η διαδικασία κατακερματισμού, αποσυμπίεσης και άμβλυνσης των αιχμών αυτών που έθεσαν οι αγώνες που διεξήχθησαν και διεξάγονται.
Και όσον αφορά την κινδυνολογία και τους εκφοβισμούς για την πιθανή επέλαση του φασισμού αν δεν “συμμορφωθούμε” και στηρίξουμε την προσπάθεια της “αριστερής κυβέρνησης”, έχουμε να απαντήσουμε πως η επέλαση του φασισμού έρχεται πάντα μετά την ήττα των μαχητικών κοινωνικών κινημάτων, όταν αυτά έχουν παραλύσει και αφοπλιστεί απ’ τη δημοκρατία, τα αριστερά κόμματα και τους μηχανισμούς τους. Εχουμε να απαντήσουμε πως αυτή η διαδικασία έχει συντελεστεί ήδη, όλα τα προηγούμενα χρόνια καπιταλιστικής ευδαιμονίας και δημοκρατικής χαύνωσης, πως ο φασισμός είναι το παρόν και ονομάζεται κράτος ασφάλειας και καθεστώς έκτακτης ανάγκης.

Πέρα όμως απ’ τους τρυγμούς που έχει προκαλέσει στο εσωτερικό του Σύριζα η απεργία πείνας, βλέπουμε σύσσωμο τον ακροδεξιό συρφετό να βγαίνει και να μιλάει για διαπραγματεύσεις βουλευτών με τρομοκράτες, για καθάρματα που δεν πρέπει να βγουν από τη φυλακή και άλλα ευφάνταστα!
Για το απότοκο του Εβερτ (Τ. Κουίκ), δεν χρειάζεται καν να μιλήσουμε, η πορεία κάποιων ανθρώπων μιλάει από μόνη της. Δεν αξίζει να ασχοληθούμε με τις καρικατούρες του πολιτικού συστήματος. Παράλληλα όμως με τις ακροδεξιές κορώνες από διάφορους μαϊντανούς των τηλεοπτικών καναλιών, βλέπουμε και την Ντόρα Μπακογιάννη να ωρύεται για την αποφυλάκιση του Σάββα Ξηρού και για δήθεν ευνοϊκή μεταχείριση απέναντι σε τρομοκράτες από την κυβέρνηση. Εδώ λοιπόν θέλουμε να κάνουμε μια παρένθεση καθώς η κυρία Μπακογιάννη έκανε και μαθηματικούς υπολογισμούς για τα χρόνια φυλακής που έχει βγάλει ο Σάββας σε σχεση με τα εγκλήματα που έχει κάνει.
Για την ιστορία λοιπόν, κατά τη διάρκεια της επταετίας 67-74, δολοφονήθηκαν (επίσημα) 88 άνθρωποι από τους βασανιστές της χούντας, ανάμεσα τους αθώοι, πολιτικοί κρατούμενοι, μέχρι και ανήλικα παιδιά όπως ο 15χρονος Βασίλης Πεσλής που δολοφονήθηκε στην πλατεία Αττικής. Παράλληλα χιλιάδες άνθρωποι οδηγήθηκαν στις φυλακές και τις εξορίες.
Το 1990 και επί πρωθυπουργίας του πατέρα της κ. Ντόρας, ο ίδιος ο πατέρας της πρότεινε την αποφυλάκιση των πρωτεργατών της χούντας, μια κίνηση που είχε αποσπάσει και τη συγκατάθεση του τότε προέδρου της δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή. Μάλιστα η τότε κυβέρνηση επικαλούμενη ανθρωπιστικούς λόγους, αποφυλακίζει τον Παττακό λόγω ανήκεστου βλάβης της υγείας του. Εξι χρόνια αργότερα για άλλη μια φορά ο πατέρας της κ. Ντόρας ζητάει από το βήμα της βουλής την αποφυλάκιση των χουντικών.
Αυτά όμως είναι μάλλον ψιλά γράμματα για τον πολιτικό συρφετό που εξακολουθεί να στηρίζει τα ακροδεξιά μορφώματα. Οι φιλοχουντικές απόψεις του μπαμπά γαλούχισαν όχι μόνο τα παιδιά του αλλά και ένα μεγάλο κομμάτι του πολιτικού κόσμου.

Οι πραγματικά επικίνδυνοι όμως για το πολιτικό σύνολο, κυκλοφορούν ελεύθεροι και μάλιστα πολλοί απ’ αυτούς κάθονται στα έδρανα της βουλής.
Είναι όλοι αυτοί που τα ονόματά τους γεμίζουν τις λίστες Λαγκάρντ, που εμπλέκονται στο σκάνδαλο της Siemens. Είναι οι “Τσουκάτοι” και οι “Μαντέλιδες”, όλοι αυτοί που αποδεδειγμένα έχουν πάρει τεράστια ποσά από μίζες και παρ’ όλα αυτά συνεχίζουν ανενόχλητοι το βρώμικο έργο τους.
Κι από κοντά η δικαστική χούντα, που στηρίζοντας αυτόν τον αέναο κύκλο εκμετάλλευσης και καταπίεσης, αφήνει ελεύθερους τους δολοφόνους του Καρέλι στο 12μηνο, που δίνει ένα χρόνο ποινή στον Παπακωνσταντίνου, ενώ ταυτόχρονα μοιράζει χρόνια φυλακής σε μετανάστες, πρόστιμο 5000 € σε όσους πωλούν κουλούρια χωρίς άδεια.
Είναι οι αξιωματούχοι της νέας συγκυβέρνησης που μπορεί να νόμιζαν ότι με τους αφελείς διαπραγματευτικούς ελιγμούς τους θα κάνουμε πίσω, και γι αυτό μας κάνουν πόλεμο φθοράς κάνοντας υποχωρήσεις με το σταγονόμετρο. Αυτοί που υπόσχονταν αντικατάσταση της αστυνομίας με λαϊκές πολιτοφυλακές, τώρα προστατεύουν τα δημαρχεία Συριζαίων δημάρχων με τα ματ για να μην καταληφθούν, αυτοί που διαμαρτύρονταν για το κλείσιμο της Ερτ, πατάνε το σήμα όταν καταλαμβάνεται ο σταθμός τους, αυτοί που είχαν σημαία το πανεπιστημιακό ασυλο το κυκλώνουν με τα ΜΑΤ και εκβιάζουν καταληψίες με επέμβαση, αυτοί που υπόσχονταν αυξήσεις στους μισθούς αυξάνουν τους φόρους. Οι κουστουμάτοι αστοί πολιτικοί με τους παχυλούς μισθους που κυκλοφορούν με τα βουλευτικά αυτοκίνητα ενώ υποκρίνονται ότι μάχονται για τα συμφέροντα του προλεταριάτου, νομίζουν ότι μπορεί να αξιοποιήσουν πάνω μας την εμπειρία τους ως διαμεσολαβητες των αγώνων, αλλά ξεχνούν οτι εμείς είμαστε οι προβοκάτορες που δεν μπήκαμε στο μαντρί τους.
Εμάς λοιπόν θα μας βρίσκουν πάντα απέναντί τους, όχι γιατί “είμαστε η βία”, αλλά γιατί παλεύουμε για την ανατροπή της καθημερινής φθοράς που επιβάλλει το σύστημα που υπηρετούν. Ο αγώνας μας είναι διαρκής και στοχεύει κάθε πτυχή αυτού του σάπιου κόσμου.
Βλέποντας λοιπόν ότι και η νέα ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης ακολουθεί μια πολιτική εξόντωσης, τοποθετώντας την ψήφιση του νομοσχεδίου σε αόριστο χρόνο, ξεκαθαρίζουμε το εξής: Οι αντοχές μας εξαντλούνται μαζί με τον αριστερό σας μανδύα. Κάθε μέρα σε απεργία πείνας είναι μια επιβεβαίωση πως η δημοκρατία όχι μόνο εκδικείται, αλλά και στοχεύει στην φυσική εξόντωση των πολιτικών της αντιπάλων. Εμείς δεν υπάρχει περίπτωση να σταματήσουμε τον αγώνα μας αν δεν δικαιωθούν τα αιτήματά μας.

ΥΓ1. Χαιρετίζουμε τις δεκάδες δράσεις αλληλεγγύης με όλα τα μέσα που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της απεργίας μας. Οι παρεμβάσεις, οι καταλήψεις, οι εμπρησμοί και οι πορείες μας δίνουν δύναμη να συνεχίσουμε και σπάνε την οργανωμένη σιωπή αριστερόστροφων και  δεξιόστροφων ΜΜΕ. Αλληλεγγύη με τις/τους 4 συντρόφισσες/συντρόφους που αρνούνται την ομηρία της παρουσίας σε αστυνομικό τμήμα ως στάση αντίστασης στο καθεστώς του κουκουλονόμου. Η σκέψη μας δίπλα στους συντρόφους σε όλον τον κόσμο που σήμερα δρουν σε ένδειξη αλληλεγγύης στην απεργία πείνας στην Ελλάδα.

ΥΓ2. Ο εισαγγελέας της φυλακής Κορυδαλού Νικόλαος Ποιμενίδης για άλλη μια φορά έχει δώσει εντολή εξαναγκαστικής σίτισης στον σύντροφο Φοίβο Χαρίση. Οι γιατροί του νοσοκομείου Αττικόν τστέκονται στο ύψος των περιστάσεων και αρνούνται να λειτουργήσουν σαν βασανιστές του σωφρονιστικού συστήματος.

ΥΓ3. Αλληλεγγύη με τους συντρόφους Κώστα Γουρνά και Νίκου Μαζιώτη, με τους αγωνιστές από την Τουρκία και τη στήριξή μας στον κοινωνικό κρατούμενο Γιώργο Ιγγλέση που συνεχίζουν την απεργία πείνας ενάντια στο καθεστώς εξαίρεσης.

ΥΓ4. Η δολοφονική απόφαση του δικαστικού συμβουλίου να παραμείνει η σύζυγος του Γ. Τσάκαλου προφυλακισμένη την ώρα που ο απεργός πείνας Μ. Νικολόπουλος είναι στα όρια της ανακοπής, δεν αφήνει άμοιρη ευθυνών την κυβέρνηση, η οποία πεισματικά αρνείται να εφαρμόσει την προεκλογική της εξαγγελία για κατάργηση του τρομονόμου. Υπενθυμίζουμε πως βάση αυτού του εκτρωματικού νόμου διώκονται και οι συγγενείς των μελών της ΣΠΦ. Επίσης ευθύνη έχει και ο Τσίπρας προσωπικά που τοποθέτησε πρόεδρο της δημοκρατίας (τον μόνο που μπορεί να δώσει λύση σε τέτοιες έκτακτες περιπτώσεις) τον ηθικό αυτουργό της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.
 

Δίκτυο αγωνιστών κρατουμένων
Οι απεργοί πείνας Αντώνης Σταμπούλος, Τάσος Θεοφίλου, Φοίβος Χαρίσης, Αργύρης Ντάλιος, Γιώργος Καραγιαννίδης, Γρηγόρης Σαραφούδης, Ανδρέας-Δημήτρης Μπουρζούκος, Δημήτρης Πολίτης, Γιάννης Μιχαηλίδης

Zωγράφου: Ενημέρωση από τη μικροφωνική-πορεία αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας, στις 24/3

Posted in 1. Αφίσες - Εκδηλώσεις - Συγκεντρώσεις - Κείμενα | No Comments »

Την τρίτη 24/3 αναρχικές συλλογικότητες, καταλήψεις, στέκια των ανατολικών και αλληλέγγυα άτομα πλαισίωσαν δυναμικά τη μικροφωνική αντιπληροφόρησης και αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας, καλεσμένη από την αναρχική συλλογικότητα “Μαύρο Δάσος”, και εν συνεχεία προχώρησαν στη διεξαγωγή της καλεσμένης πορείας. Η πορεία σκοπό είχε να καταδείξει την αλληλεγγύη μας στους απεργούς πείνας, καθώς και να καταδικάσει το κλίμα αστυνομοκρατίας και προληπτικής καταστολής που επιχειρήθηκε να καλλιεργηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κρατικό του μηχανισμό στις 23/3 στην περιοχή του Ζωγράφου, με πρόσχημα την “πιθανότητα κατάληψης του Δημαρχείου” ως δράση αλληλεγγύης στους απεργούς και σε συνδιασμό με την πρόσφατη κατάληψη στον ραδοφωνικό σταθμό “Στο Κόκκινο”.
Η πορεία διέσχισε τους κεντρικούς δρόμους του Ζωγράφου και ο δυνατός της παλμός εδραιώθηκε με δυναμικά συνθήματα, μοιράσματα κειμένων, πέταγμα τρικακίων, γράψιμο συνθημάτων, σπάσιμο καμερών έξω από τράπεζες, καθώς και με μια τολμηρή ανακαίνιση στο εξωτερικό και εσωτερικό των γραφείων της κυπριακής εθνικιστικής παράταξης που έκαναν το λάθος να είναι ανοιχτά εκείνη την ώρα, και αποτέλεσμα είχε τα μέλη τους να τραπούν πανικόβλητα σε άτακτο φυγή.
Με τα παραπάνω, καθώς και με το κεντρικό πανό “Μέχρι το γκρέμισμα κάθε φυλακής / Νίκη στον αγώνα των απεργών / Ο αγώνας τους είναι αγώνας όλων μας” έγινε ξεκάθαρο ότι τίποτα δεν τέλειωσε, αντιθέτως τώρα αρχίζουν όλα. Ο αγώνας ενάντια στην κρατική τρομοκρατία συνεχίζεται.

ΟΥΤΕ ΠΟΙΝΙΚΗ ΟΥΤΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΜΠΟΥΡΛΩΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΦΥΛΑΚΗ

 

Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος Βίλα Ζωγράφου

Ανακοίνωση της Κατάληψης Βίλας Ζωγράφου για τα γεγονότα στις 23/3

Posted in 1. Αφίσες - Εκδηλώσεις - Συγκεντρώσεις - Κείμενα | No Comments »

Στις 2 Μαρτίου οι αναρχικοί και κομμουνιστές πολιτικοί κρατούμενοι Δημήτρης Κουφοντίνας, Κώστας Γουρνάς,  Νίκος Μαζιώτης, Αντώνης Σταμπούλος, Τάσος Θεοφίλου, Φοίβος Χαρίσης, Αργύρης Ντάλιος, Γρηγόρης Σαραφούδης,Γιώργος Καραγιαννίδης, Δ Μπουρζούκος και Δ. Πολίτης ξεκινούν απεργία πείνας με αιτήματα την πρόσβαση κι ανάλυση του DNA από πραγματογνώμονα βιολόγο την άμεση απελευθέρωση του Σάββα Ξηρού ώστε να λάβει τη νοσηλεία που χρειάζεται, και την κατάργηση του άρθρου 187 και 187Α, του «κουκουλονόμου», του νομικού πλαισίου που ορίζει τη λειτουργία των φυλακών τύπου Γ, της βίαιης λήψης DNA και της ανάλυσης δειγμάτων που εμπεριέχεται μίγμα γενετικού υλικού άνω των δύο ατόμων. Η απεργία αυτή πλαισιώνεται στη συνέχεια από άλλους πολιτικούς κρατούμενους του Δικτύου Αγωνιστών Κρατουμένων, καθώς και από τους πολιτικούς κρατούμενους από την Τουρκία στις ελληνικές φυλακές. Ταυτόχρονα (2/3) ξεκινούν απεργία πείνας και τα φυλακισμένα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς:Μαυρόπουλος Θεόφιλος, Νικολόπουλος Γεώργιος, Νικολόπουλος Μιχάλης, Αργυρού Παναγιώτης, Μπολάνο Δαμιανός, Χατζημιχελάκης Χαρίλαος, Τσάκαλος Χρήστος, Πολύδωρας Γεώργιος, Τσάκαλος Γεράσιμος και Οικονομίδου Όλγα, καθώς και η Σπυροπούλου Αγγελική, ενάντια στη στοχοποίηση φιλικών και συγγενικών τους προσώπων και με αιτήματα την άμεση απελευθέρωση όσων εξ’ αυτών διώκονται.

Σήμερα στις 23 Μαρτίου, στα πλαίσια των δράσεων αλληλεγγύης στην απεργία πείνας, πραγματοποιείται κατάληψη διαρκείας στον ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Κόκκινο» (fm 105,5). Μετά από λίγη ώρα, το Δημαρχείο Βύρωνα και το Δημαρχείο Ζωγράφου –το οποίο βρίσκεται λίγα μέτρα δίπλα από την κατάληψη της Βίλας Ζωγράφου- περικυκλώνονται από δυνάμεις ΜΑΤ και Δέλτα. Άμεσα, μαζευτήκαμε με αλληλέγγυο κόσμο στη Βίλα, ώστε να αποτρέψουμε πιθανή εισβολή στον χώρο της κατάληψης. Επιτόπου, αποφασίσαμε άτομα από όλες τις συλλογικότητες των ανατολικών να κινηθούμε προς το Δημαρχείο, ώστε να απαιτήσουμε από τη συριζαία Δήμαρχο να πάρει θέση για το επεισόδιο και να απομακρυνθούν οι δυνάμεις καταστολής.  Παράλληλα στήθηκε μικροφωνική και κρεμάστηκε πανό έξω από την κατάληψη. Αφού πετύχαμε την απομάκρυνση των μπάτσων, στολίσαμε με συνθήματα τους τοίχους του Δημαρχείου, ως μία πρώτη και ελάχιστη αντίδραση στο γεγονός.

Αυτή είναι η απάντηση της αριστερής κυβέρνησης, τόσο απέναντι στον ανυποχώρητο αγώνα των απεργών πείνας, όσο και των αλληλέγγυων σε αυτούς. Στην εγκληματική αδιαφορία για την υγεία και τις ζωές των απεργών, και στην αποσιώπηση της πλειονότητας των αιτημάτων τους, έρχονται να προστεθούν οι εισβολές σε σπίτια συντρόφων, η προκλητική καταστολή  και η δημιουργία κλίματος αστυνομοκρατίας σε γειτονιές που αντιστέκονται συλλογικά από τα κάτω.

ΕΙΤΕ ΜΕ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΙΤΕ ΜΕ ΔΕΞΙΑ Η ΑΣΤΥΝΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ, Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ

Καλούμε την Τρίτη 24/3 στις 18:00 σε συγκέντρωση-πορεία στην πλατεία Γαρδένιας.­­

 

Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος Βίλα Ζωγράφου

Καταγγελία του απεργού πείνας Φοίβου Χαρίση

Posted in 1. Αφίσες - Εκδηλώσεις - Συγκεντρώσεις - Κείμενα | No Comments »

Σήμερα 20/3 και ενώ διανύω την 19η μέρα απεργίας πείνας οδηγήθηκα μετά από τρίωρη παραμονή μου στο “νοσοκομείο” των φυλακών Κορυδαλλού, στο Τζάνειο με την ασφυκτική συνοδεία ΕΟΜ και ΕΚΑΜ. Η μεταγωγή μου σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο κρίθηκε απαραίτητη καθώς στη σημερινή εξέταση ο προσωπικός μου ιατρός Σακκάς Σπυρίδωνας διέγνωσε χαμηλές τιμές σακχάρου (59 συγκεκριμένα), έντονη καταβολή, ζαλάδες συν του ότι έχω χάσει 9.3 κιλά που ισοδυναμεί με το 12.8% του σωματικού μου βάρους.

Κατά την παραμονή μου στο Τζάνειο όλες οι εξετάσεις γινόντουσαν με ασφυκτική παρουσία μπάτσων, ένα γεγονός που διόλου δεν εκνεύριζε τους ιατρούς οι οποίοι έδειχναν πολύ εξοικειωμένοι με αυτό. Αξίζει να τονιστεί ότι ενώ σε δύο εξετάσεις οι μπάτσοι ήταν διατεθειμένοι να μου λύσουν τις χειροπέδες δεν τους άφησαν οι ιατροί, με αποτέλεσμα να με εξετάζουν σιδεροδέσμιο. Μετά το πέρας όλων των εξετάσεων και ενώ ήμουν ξαπλωμένος σε φορείο με χειροπέδες και τέσσερις μπάτσους πάνω απ’ το κεφάλι μου ήρθε μία ιατρός η οποία χωρίς να με ρωτήσει άρχισε να μου κάνει ένεση ζαχαρόνερου  στον φλεβοκαθετήρα που μου είχαν βάλει για να μου πάρουν αίμα. Όταν αντιλήφθηκα τι γινόταν (διότι στην αρχή είχα κλειστά τα μάτια μου) τη σταμάτησα βγάζοντας μόνος μου την ένεση ρωτώντας την έντονα γιατί το κάνει αυτό χωρίς να με ρωτήσει ξεκαθαρίζοντας της παράλληλα πως η απεργία πείνας που πραγματοποιώ είναι συνειδητή μου επιλογή και θέλω εγώ να ελέγχω την εκάστοτε φθορά του σώματος μου. Μετά από ένα μικρό διάλογο η ιατρός μου ξεκαθάρισε ορθά κοφτά πως σαν κρατούμενος και ασθενής θα κάνω ότι μου λένε οι ιατροί και όχι ότι θέλω εγώ και αποχώρησε. Μετά από δέκα λεπτά ο διευθυντής της παθολογικής κλινικής Δρίμης Στυλιανός μου ξεκαθάρισε πως εφόσον δεν δέχομαι ορό δεν δύναται να νοσηλευτώ στο νοσοκομείο. Στα επιχειρήματα μου πως η φροντίδα ενός απεργού στο νοσοκομείο δεν είναι να δέχεται ορό αλλά οι καλύτερες συνθήκες σε σχέση με τη φυλακή και ο άμεσος έλεγχος στα ζωτικά του όργανα, μου επανέλαβε πως δεν υπάρχει περίπτωση να νοσηλευτώ χωρίς να λάβω ορό. Τέλος όταν μετά την άρνηση μου να τον λάβω, και στην ερώτηση μου αν παίρνει την ευθύνη να με γυρίσει στη φυλακή με το σάκχαρο μου στα όρια του υπογλυκαιμικού σοκ, μου απάντησε πως την αναλαμβάνει και μάλιστα πως αυτός υπόγραψε τις εξετάσεις μου για να γυρίσω στη φυλακή.

Οι εκάστοτε ιατροί πρέπει να μάθουν να υψώνουν το ανάστημα τους και να μη λειτουργούν ως υφιστάμενοι των μπάτσων όταν ο ασθενής τυγχάνει να είναι κρατούμενος. Η απεργία πείνας είναι μία συνειδητή πολιτική επιλογή αντίστασης. Μία επιλογή που έγινε γνωρίζοντας τα ρίσκα από πριν. Το ιατρικό προσωπικό λοιπόν αντί να λειτουργεί κατασταλτικά ως άλλος δεσμοφύλακας οφείλει να είναι δίπλα στον ασθενή παρέχοντας του (σε συνεννόηση με αυτόν) την απαραίτητη φροντίδα. Από τη μεριά μου συνεχίζω χωρίς καμία διάθεση οπισθοχώρησης την απεργία πείνας με τα αιτήματα του Δικτύου Αγωνιστών Κρατουμένων και συγκεκριμένα :

 

–  Κατάργηση των τρομονόμων 187 και 187Α

–  Κατάργηση του κουκουλονόμου

–  Οριοθέτηση στη χρήση του DNA ως αποδεικτικού μέσου

–  Κατάργηση των φυλακών τύπου Γ’

–  Την απελευθέρωση του πολυτραυματία αντάρτη Σάββα Ξηρού για να λάβει τη νοσηλεία που του αρμόζει.

 

Για κάθε μέρα που περνάει και επιβαρύνεται η υγεία μας άμεσα υπεύθυνη είναι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και συγκεκριμένα ο υπουργός δικαιοσύνης Νίκος Παρασκευόπουλος.

 

                             ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΜΑΣ

                                         ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ

 

                                                                                                       Χαρίσης Φοίβος

css.php